مناطق مستعد زمين لغزش و روش جديد پهنه بندي آن ها  Fulltext 

[ نويد شيرازي ] - گروه مديريت در سوانح طبيعي، دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران
[ ايمان سرابي زاده ] - گروه مديريت در سوانح طبيعي، دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران
[ مهدي درخشان فرد ] - گروه مديريت در سوانح طبيعي، دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران
[ سجاد مرداس ] - گروه مديريت در سوانح طبيعي، دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

پديده حركت دامنه اي (slope movement) يا رانش زمين همانند پديده هاي زلزله، سيل و آتشفشان از بلاياي طبيعي مهم بشمار مي رود كه هر سال وقوع آن در مناطق كوهستاني و مرتفع كشورمان، بويژه در دو ناحيه البرز و زاگرس خسارت قابل ملاحظه اي را ببار مي آورد.
بطور كلي مي توان عوامل ناپايدار نمودن دامنه ها را به دو دسته عوامل ذاتي و محيطي تقسيم نمود. عوامل ذاتي شامل تركيب، بافت و ساخت مصالح تشكيل دهنده و شكل هندسي دامنه مي باشند، و از مهمترين عوامل محيطي مي توان به حفر ترانشه و خاكبرداري، بارگذاري، افت سريع آب، تكتونيك و ايزوستازي، بارندگي ، يخبندان، هوازدگي، ارتعاشات و تكان هاي ناشي از زلزله اشاره نمود.
با توجه به مطالعات انجام شده، هر يك از عوامل فوق رده بندي شدند. سپس مناطقي به عنوان الگو جهت پهنه بندي انتخاب شده و اين عوامل به نحوي در اين مناطق با يكديگر تركيب شدند كه بتواند ناپايداري هاي واقع شده را پيش بيني نمايد. اين نحوه تركيب به عنوان روش مناسب در نظر گرفته شد و براي ساير مناطق استان مازندران نيز مورد استفاده قرار گرفت. بدين ترتيب كل اين استان در برابر خطر رانش زمين پهنه بندي شد. بدين ترتيب روشي جديد جهت پهنه بندي مناطق شيب دار در برابر خطر لغزش زمين ابداع و پيشنهاد گرديد.