[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

منشا يابي حريق ناشي از زلزله در بنادر و ارائه مدل قياسي به منظور تحليل آن  Fulltext 

[ علي اكبر مجيدي ] - عضو هيات علمي و رياست دانشكده سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني شهر تهران
[ پرويز رزميانفر ] - عضو هيات علمي دانشكده سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني شهر تهران
[ سعيد گيوه چي ] - كانديداي دريافت درجه دكتراي تخصصي (Ph.D)و استاد مدعو مديريت ايمني، حوادث و شرايط اضطرار دانشگاه

خلاصه مقاله:

زلزله به عنوان يكي از مخربترين سوانح طبيعي همواره دستاوردهاي بشري رامورد تهديد قرار داده است. مخاطرات زلزله را مي توان در دو گروه عمده مخاطرات ذاتي و مخاطرانت منتج از زلزله طبقه بندي نمود.
حريق پس از وقوع زلزله يكي از مهمترين نمونه هاي مخاطرات منتج از زلزله محسوب ميگردد. اينگروه از خطرات جز مشخصه هاي ذاتي زلزله محسوب نميگردند، بلكه وقوع زلزله باعث مي گردد كه احتمال وقوع چنين مخاطراتي تشديد گردد. مناطق ساحلي و بنادر به واسطه متاثر شدن از هر دومحدوده خشكي و آب از پتانسيل هاي ذاتي بيشتري براي رخداد حوادث غير مترقبه برخوردار مي باشند. وقوع زلزله دريايي يا زلزله در خشكي و اندركنش آسيبي تاسيسات موجود بنادر مي تواند به نحو قابل توجهي احتمال وقوع حريق را افزايش دهد.
نتايج اين پژوهش با در نظر داشتن ويژگي هاي چرخه مديريت سانحه و نيز مشخصه هاي مناطق بندري، به ارائه يك مدل قياسي آناليز خطر حريق پس از زلزله مي پردازد. ارائه اينمدل مبتني بر دو مشخصه عدم قطعيت در رخداد سوانح ثانويه و همچنين مبتني بر مشخصه هاي مكاني مي باشد.

بنادر ، حريق ، زلزله ، حوادث ، سوانح