ارزيابي مدلهاي زمين آماري در GIS براي تهيه نقشه فرسايندگي باران در حوزه آبخيز لتيان  Fulltext 

[ سارا شش انگشت ] - دانشجوي كارشناسي ارشد GIS
[ عباس عليمحمدي ] - عضو هيئت علمي گروه GIS
[ محمدجعفر سلطاني ] - عضو هيئت علمي پژوهشكده حفاظت خاك و آبخيزداري

خلاصه مقاله:

الگوريتمهاي درونيابي ازمتداولترين روشها براي تهيه نقشه ها و اطلاعات مورد نياز درتحليل با GIS مي باشند دقت نقشه هاي تهيه شده از طريق درونيابي نقش بسيار مهمي در كيفيت نتايج حاصله دارد. داده هاي هواشناسي بخصوص بارندگي در بسياري ازمطالعات مورد استفاده هستند و به علت اندازه گيري نامنظم و پراكنده در نقاط محدود، استفاده از روشهاي درونيابي براي تهيه لايه هاي مورد نياز از اين داده ها ضرورت دارد. با توجه به نقش اساسي اين داده ها در بسياري از مدلها و آناليزهاي مختلف مانند فرسايش خاك و رواناب ، بررسي و تعيين روشهاي مناسب براي درون يابي اهميت زيادي دارد. روشهاي متعددي براي درونيابي ارائه شده اند كه روشهاي چند ضلعي هاي تسين و بخصوص وزن دهي بر مبناي عكس فاصله (IDW) از جمله روشهاي مرسوم مي باشند بهر حال اين روشها به دليل در نظر نگرفتن همبستگي بين داده ها و بهينه نبودن اندازه و شكل همسايگي مورد استفاده غالبا از دقت كافي برخوردار نمي باشند. در اين تحقيق فوايد استفاده از تخمينگرهاي زمين آماري مبتني بر بكارگيري همبستگي بين داده ها (Cokrigging) از نظر افزايش دقت محاسبات در درون يابي داده هاي بارندگي در حوزه آبخير لتيان مورد بررسي قرار گرفته است. اطلاعات بارندگي حاصل از درون يابي با استفاده ازمدل رقومي ارتفاع منطقه بعنوان متغير كمكي، براي تهيه نقشه فرسايندگي باران در مدلسازي فرسايش مورد استفاده قرار گرفته است. مقايسه نتايج حاصل از روشهاي Krigging، Spline،IDW و Cokrigging نشان دهنده برتري روش Cokrigging بر مبناي گوسين و امكان كاهش خطاي درون ايبي با استفاده از اين الگوريتم مي باشد.

فرسايندگي باران ، روشهاي زمين آماري ، ميانگين قدرمطلق خطا (GIS ، (2MAE