[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بكاربري منطق فازي در GIS براي يافتن مكان هاي بهينه مراكز خدماتي بين راهي وزارت راه و ترابري  Fulltext 

[ فاطمه مهدي پور ] - كارشناسي ارشد سيستمهاي اطلاعاتي مكاني
[ محمدسعدي مسگري ] - استاديار دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي

خلاصه مقاله:

مراكز خدماتي بين راهي از جمله تاسيسات حاشيه راهها هستند كه افزايش تعداد آنها در جهت رشد كارايي سيستم حمل و نقل جاده اي كشور و افزايش ايمني راهها همواره مورد توجه دولت بوده است. تعيين مكان مناسب استقرار مراكز مذكور جزء مراحلي است كه براي حفظ ايمني محور، جلوگيري از هدر رفتن هزينه ها و تضمين حداكثر كارايي مجتمع هاي خدماتي بايد قبل از احداث آنها اجرا شود. هدف اين مقاله استفاده از مدل مكانيابي فازي در GIS براي تعيين و ارائه مناسبترين مكانهاي احداث اين مراكز در طول محور ترانزيتي تبريز بازرگان مي باشد. زيرا در مقايسه با مدل متداول همپوشاني شاخص، انعطاف پذيري منطق و رياضيات فازي براي مدلسازي جهان واقعي و تلفيق داده ها مكاني، امكانات مناسبي در اختيار تصميم گيرندگان قرار مي دهد. در اين مقاله پس از استخراج وطبقه بندي فاكتورهاي موثر در مكانيابي مراكز خدماتي، لايه هاي اطلاعاتي مورد نياز گردآوري ، آماده سازي و با تعريف توابع عضويت فازي براي هر فاكتور تبديل به نقشه هاي وزن دار فازي شدند. در نهايت با استفاده از عملگرهاي فازي مناسب براي هر فاكتور كليه لايه ها تلفيق و نقشه فازي مناسب مكان تهيه شد. نقشه نهايي براي بررسي دقيقتر با خروجي مدل متداول همپوشاني شاخص مورد مقايسه قرار گرت كه عمده ترين نتتايج حاصل از مقايسه خروجيها حضور موثر نظرات كارشناسان و اهداف سازمان حمل و نقل جاده اي كشور در مكان هاي پيشنهادي مدل منطق فازي است.

تلفيق داده مكاني ، توابع عضويت فازي ، سيستم هاي اطلاعاتي مكاني ، عملگرهاي فازي ، مجتمع خدماتي رفاهي ، مدل همپوشاني شاخص ، مكان يابي ، منطق فازي ، نقشه هاي فازي