[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بهينه سازي اسكان موقت در مديريت بحران  Fulltext 

[ كريم نقدي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد سنجش از دور، دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي
[ محمد سعادت سرشت ] - استاديار گروه مهندسي نقشه برداري، قطب مهندسي نقشه برداري و مقابله با سوانح طبيعي، دانشگاه تهران
[ علي منصوريان ] - استاديار گروه GIS ، دانشكده مهندسي نقشه برداري، دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي
[ محمدجواد ولدان زوج ] - دانشيار گروه سنجش از دور ، دانشكده مهندسي نقشه برداري، دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي

خلاصه مقاله:

موضوع اسكان موقت در مديريت بحران از اهميت بسزايي برخوردار است بطوريكه اسكان موقت حادثه ديدگان به شكل بهينه و برنامه ريزي شده مي تواند كاهش چشمگيري در ميزان تلفات جاني به دنبال داشته باشد. اين امر بخصوص در مقابله با تلفات ناشي از سوانحي مانند پس لرزه هاي زلزله كه مورد توجه اين مقاله بوده است مي تواند بسيار موثر باشد. جهت بهينه كردن اسكان موقت بايد فاكتورهايي مهمي مانند حداقل كردن جايجايي جمعيت خطر پذير و توزيع همگون آن متناسب با ظرفيت مكانهاي امن در سطح شهر در نظر گرفته شود. تنها در اين صورت است كه امدادرساني به افراد حادثه ديده در كمترين زمان و به بهترين وجه قابل انجام است. اين مقاله فرايند بهينه سازي اسكان موقت را به كمك ابزارهاي GIS و سنجش از دور (RS) در سه گام تعيين مكانهاي امن، تعيين مسيرهاي بهينه بين هر بلوك ساختماني و مكان امن، و گروه بندي بلوكهاي ساختماني مربوط به هر مكان امن را تشريح مي نمايد.

اسكان موقت ، بهينه سازي ، سنجش از دور (RS) ، سيستم اطلاعات مكاني (GIS) ، مديريت بحران