[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بررسي علل عدم توفيق در خصوصي سازي شركت هاي بهره برداري از شبكه هاي آبياري بررسي موردي: شركت بهره برداري از شبكه هاي آبياري و زهكشي گيلان  Fulltext 

[ عليرضا اجتماعي ] - معاون بهره برداري شركت بهره برداري از شبكه هاي آبياري و زهكشي گيلان

خلاصه مقاله:

در دهه هاي اخير دولت ها در سطح جهاني عموما به توسعه فيزيكي شبكه هاي آبياري همت گمارده و مساله مديريت بهره برداري و نگهداري شبكه ها و مشاركت كشاورزان در اين امر كمتر مورد توجه قرار گرفته است.
اصولا توسعه چشمگير شبكه هاي آبياري با روند كند توسعه و تامين مالي، مديريت بهره برداري و نگهداري شبكه ها هماهنگ نبوده است. حاصل اين عملكرد كاهش راندمان آبياري در كشورهاي در حال توسعه تا حد 25 الي 30 درصد مي باشد. (تجارب جهاني مشاركت كشاورزان در مديريت آبياري، شماره 20، 1377) .
پايين بودن كارايي شبكه هاي آبياري با مديريت دولتي در ايران، ناتواني در جمع آوري آب بهاي كافي از مصرف كنندگان، افزايش تقاضا، پايين آمدن كيفيت محيط زيست و توسعه صنعت، مسئولين وزارت نيرو را به فكر انداخت تا در راستاي ايجاد اصلاحات و تغييرات اساسي در ساختار نظام اقتصادي كشور و واگذاري بخشي از فعاليتهاي خدماتي دولت به بخش خصوصي و بر اساس توافق نامه شماره 51944/200 مورخ 70/05/22 وزارت نيرو – وزارت كشاورزي (وقت) و سازمان برنامه و بودجه (وقت) به منظور بهينه سازي توزيع و مصرف آب كشاورزي و بهره برداري بهتر از كانال هاي آبياري و زهكشي با بكارگيري اصل بهره وري، تاسيس شركتهاي بهره برداري ازشبكه هاي آبياري وزهشكي (سهامي خاص) را در برنامه كار خود قرار دهد، تا بتواند ضمن افزايش راندامان آبياري و بهره وري ، مقدمات واگذاري امر مديريت و نگهداري را در آينده به بهره برداران فراهم نمايد.
اينكه در اين امر تا چه اندازه توفيق حاصل شد و ايا به اهداف پيش بيني شده دست يافتيم، در ادامه مقاله مورد بحث قرار خواهد گرفت.