نقش سيمان و پوزولان در دوام بتن و توسعه پايدار  Fulltext 

[ علي اكبر رمضانپور ] - استاد دانشگاه مهندسي عمران دانشگاه صنعتي اميركبير

خلاصه مقاله:

افزايش دوام بتن به ويژه در محيط هاي خورنده مي تواند نقش عمده اي در توسعه پايدار داشته باشد . خرابي زودرس سازه هاي بتني در مناطق خورنده دريايي در اغلب كشور هاي جهان باعث اتلاف سرمايه هاي عظيمي گشته و بهسازي يا ساخت مجدد آنها هزينه هاي هنگفتي را براي تأمين مصالح و نيروي انساني به جامعه تحميل مي كند. در سالهاي اخير به منظور رسيدن به توسعه پايدار مي بايستي مصالح كمتري در ساخت وساز بويژه سازه هاي بتني مصرف نمود و سعي كرد با كاربرد مصالح مناسب از جمله سيمان، سنگدانه، آب و افزودني، بتن هايي با دوام زياد توليد نمود . در اين تحقيق، دوام نمونه هاي بتني مس لح ساخته شده با سيما نهاي نوع 2، نوع 5، سربار هاي و پوزولاني و در بعضي از مخلو طها بهمراه مقاديري مواد افزودني بررسي م يشود. كليه مخلوط هاي در نظر گرفته شده با دو ن سبت آب به سيمان متفاوت ساخته شده اند . براي هر نمونه از هر مخلوط، سه نوع پوشش بتني رو ي آرماتور در نظر گرفته شده است . همچنين نمونه هاي ساخته شده با هر يك از مخلو ط ها، در سه شرايط متفاوت محيط ي واقعي : در ساحل ، ناحيه ج زر و مدي دريا و كاملاً مغروق در آب دريا در سواحل بندر عباس نگهداري مي گردند . نمونه هايي از هر يك از مخلو طها بصورت شاهد و در شرايط استاندارد آزمايشگاهي نگهداري مي شوند. آزمايشهايي نظير تعيين پتانسيل و شدت خوردگي آرماتورها، عمق كربناتاسيون، ميزان يون كل ريد د ر اعماق مختلف بر روي نمونه هاي قرار گرفته شده در شرايط محيطي واقعي و در سني ن مختلف انجام مي گيرد . همچنين آزمايشهايي نظير مقاومت فشاري و ميزان نفوذ پذيري تحت فشار در سنين مورد نظر بر روي نمونه هاي شاهد انجام مي شود.در نهايت، نتايج آزمايشهاي انجام گرفته بر روي كليه نمونه ها با يكديگر مقايسه شده و عملكرد نمونه هاي ساخته شده با مخلوط هاي متفاوت از لحاظ دوام مورد بررسي قرار مي گيرد.

دوام بتن، پوزولان، تراس، سرباره، دوده سيليسي، خوردگي، كربناتاسيون، نفوذ يون كلريد