مطالعه عوامل موثر بر مقاومت چسبندگي بتن تعميري پليمري  Fulltext 

[ هاني جان نثاري ] - كارشناس ارشد سازه
[ علي مشرف ] - كارشناس ارشد سازه
[ كياچهر بهفرنيا ] - عضو هيئت علمي دانشگاه صنعتي اصفهان
[ طيبه پرهيزگار ] - عضو هيئت علمي مركز تحقيقات ساختمان و مسكن

خلاصه مقاله:

سازه هاي بتني در طول دوره بهره برداري خود در معرض عوامل مخرب داخلي و محيطي (خارجي) قرار مي گيرند. به منظورحفظ سازه بتني در برابر اين عوامل مخرب و افزايش عمر مفيد آن ضروري است كه آسيب هاي ايجاد شده با انجام اقدامات تعميري و ترميمي مرتفع گردد . بطور كلي عواملي همچون كيفيت مصالح تعميري ، ميزان چسبندگي مواد تعميري و سازگاري مواد تعميري با بتن پايه بر عملكرد مصالح تعميري اثر مي گذارد . بتن اصلاح شده با پليمر (PMC)چندي است كه بعنوان يك ماده تعميري در سازه هاي بتني استفاده مي گردد . در مقاله حاضر نتايج حاصل از يك طرح تحقيقاتي آزمايشگاهي ارائه مي گردد كه در آن تأثير عمل آوري ، ميزان ميكروسيليس مصرف ي ، م يزان لاتكس مصرف ي ، نوع چسب واسط ، روش آماده سازي سطح و اثر نفت خام بر ميزان چسبندگي بتن تعميري ، مورد بررسي قرار گرفته است. دراين تحقيق تعدادي نمونه بتني پايه براساس استاندارد BS 6319ساخته ش ده و سپس با بتن تعميري اصلاح شده با لاتكس تعمير گرديده است. در ساخت نمونه هاي بتني از سيمان نوع IIاستفاده شده است . همچنين در بررسي هاي انجام شده ، نمونه هاي پايه و تعميري در دوره هاي 1 و 3 روز در محيط مرطوب عمل آوري شده اند. ميزان چسبندگي بتن تعميري به بتن پايه به روش Slant Shearاندازه گيري و نتايج مقايسه گرديده است. در ادامه مجموعه نتايج در قالب منحني ها و جداول مربوطه ارائه شده است

مقاومت چسبندگي ، تعمير ، عمل آوري ، پليمر ، لاتكس