|
ارزيابي شيوه هاي آبگيري ايستگاه هاي پمپاژ آبياري و زهكشي با توجه به تجارب ساخت و بهره برداري از آنها Fulltext
نويسندهگان:
[ عبدعلي ناصري ] - استاديار گروه آبياري، دانشگاه شهيد چمران اهواز [ فريد اماني ] - دانشجوي كارشناسي ارشد، دانشگاه آزاد شوشتر [ سعيد حمزه ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبياري و زهكشي، دانشگاه شهيد چمران اهواز
خلاصه مقاله:
در مناطق جنوب خوزستان شيوه هاي مختلفي براي احداث آبگير ايستگاه هاي پمپاژ به كار رفته است. تجارب حاصل از بهره برداري از اين ايستگاه ها مي تواند راهنماي حوبي براي طرح هاي آينده باشد.
در اين مناطق از دوروش كلي (آبگيري توسط كانال ابگير و آبگيري مماسي) جهت برداشت آب از رودخانه ها استفاده شده است. در اين تحقيق با استفاده از عكسهاي ماهواره اي، بازديد از محلو بررسيهاي حضوري وضعيت بهره برداري هر يك از شيوه ها مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و نقاط ضعف و قوت هر يك از شيوه ها مشخص شد.
نتايج اين بررسيها نشان مي دهند كه در شيوه آبگيري از طريق كانال ابگير تامين آب به دليل نشست رسوبات در طول كانال آبگير و در سلولهاي پمپاژ و دور خود پمپها باعث ايجاد مشكلات فراوان در زمان بهره برداري شده است به طوري كه در بعضي مواقع حجم رسوبات به حدي مي رسند كه باعث مسدود شدن دهانه آبگير و ايجاد اختلال در برنامه ريزي ابياري مي شود. در نتيجه اين عمل هزينه هاي بهره برداري ساليانه به شكل چشمگيري افزايش يافته و با هزينه هاي پيش بيني شده زمان طراحي كاملاً متفاوت است. تنها توجيهي كه براي اين روش آبگيري مي توان داشت اين است كه در صورت جابه جا شدن مسير رودخانه تاسيسات ايستگاه پمپاژ آسيب نمي بيند كه اين گزينه نيز با احداث ايستگاه در جايي كه ثبات بيشتري دارد، رد مي گردد.
نتايج بررسي شيوه هاي آبگيري بشكل مماسي نشان مي دهد كه در بر خي موارد عقب نشيني بيش از حد سازه پمپاژ از قوس رودخانه باعث ايجاد مشكلات اساسي از قبيل تجمه رسوبات در زمان بهره برداري در دهانه آبگير شده است و ايستگاه را از لحاظ برداشت آب دچار مشكل نموده است. اين شكل شيوه آبگيري نيز از لحاظ اقتصادي و فني مسائل و مشكلات فراواني دارد كه منجر به عدم تامين آب كافي و بالا رفتن هزينه هاي بهره برداري شده است. اما عليرغم وجود اين مشكلات درحال حاضر مشابه اين قبيل ايستگاه ها درحال اجرا مي باشد و توجهي به اين مسائل ومشكلات و راههاي رفع آنها نمي شود. علاوه بر اين نتايج نشان مي دهد كه درايستگاه هاي اجرا شده به روش مماسي بدون عقب نشيني غير مجاز به طور كلي وضعيت بهره برداري خوب بوده است. اما درمواردي عدم تثبيت ديواره هاي ايستگاه در زمان احداث باعث فرسايش ديواره رودخانه و كشيده شدن ايستگاه پمپاژ به درون رودخانه شده است.
در نهايت نتيجه گيري مي شود كه هرچند ممكن است مطالعات اوليه تعيين ايستگاه و روش هاي صحيح اجرا به روش مماسي و تثبيت ديواره هاي ايستگاه هزينه هاي زيادي را به همراه داشته باشد اما اين هزينه ها در مقايسه با هزينه هاي بالاي بهره برداري و نگهداري در صورت عدم اجراي صحيح و اصولي شيوه آبگيري بسيار ناچيز است.
كلمات كليدي:
كانال آبگير ، ايستگاه پمپاژ ، نشست رسوبات ، استان خوزستان
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-ICCID02-ICCID02_001.html ]
|