مسائل فني و بهره برداري موجود در كانالهاي كوچك آبياري ناشي از ضعف اجرا و عدم مشاركت مصرف كننده  Fulltext 

[ رضا بهراملو ] - عضو هيئت علمي موسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي
[ نادر عباسي ] - عضو هيئت علمي موسسه تحقيقات فني و مهندسي كشاورزي

خلاصه مقاله:

براي جلو گيري از تلفات آب در كانالهاي آبياري و افزايش راندمان انتقال و توزيع آب، اغلب از پوششهاي بتني استفاده مي گردد . در اغلب موارد بدليل عدم مشاركت بهره بردار در تدوين و اجراي پروژه، پوش شهاي اجرا شده ، پس از اندك زماني از شروع بهره برداري توسط بهره بردار و يا از طريق تاثير عوامل بيروني و دروني دچار تخريب گرديده و نتيجه مورد دلخواه بدست نمي آيد . براي بررسي اين موارد مطالعه موردي بر روي پوشش بتني كانالهاي آبياري دشت همدان - بهار انجام گرديده است. به همين منظور، پس از جمع آوري و بررسي اسناد و مدارك موجود و بازد يدها و مشاهدات عيني كانالهاي تخريب شده در منطقه، اقدام به تهيه عكس و اسلايد از انواع تخريبهاي ناشي از عوامل انساني و نبود مشاركت و عوامل طبيعي و دروني بتن گرديد. در ادامه جهت بررسي دقيق نقش عوامل طبيعي و دروني در تخريب بتن , اقدام به اندازه گيري راندمان ان تقال آب و اخذ نمون ههاي مغزه بتني از پوشش و نمونه خاك بستر در كانالهاي مذكور گرديد.
براساس مجموع نتايج حاصل از بازديدها، مصاحبه با بهره برداران و آزمايشهاي انجام شده بر روي نمونه ها ، عمده ترين مسائل كانالهاي مورد بررسي , تخريب پوشش بتني و مسائل مديريت بهره برداري بود . تخريب شامل تخريب هاي ايجاد شده توسط بهره برداران جهت استفاده مناسب از حقابه بوده خود كه ناشي از مشاركت ندادن نظرات بهره بردار در مراحل مختلف پروژه مي باشد. برخي از تخريبها بدليل مقاومت فشاري پائين بتن ( ٦٩ كيلو گرم بر سانتيمتر مربع ) و ذوب و يخبندان متواتربوده است. بدليل وجود تخريبهاي مذكور، راندمان انتقال در اين كانالها بسيار پائين تر از حد انتظار و بطور متوسط ٧١ % تعيين گرديد.

كانالهاي آبياري، مشاركت بهره بردار، تخريب بتن، مسائل فني