[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاربرد GIS در كنترل و مديريت كيفيت هوا  Fulltext 

[ آرزو كريميان ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مهندسي محيط زيست – آب و فاضلاب
[ مهران افخمي ] - استاد دانشگاه آزاد اسلامي واحد اهواز - گروه محيط زيست

خلاصه مقاله:

آلودگي هوا در شهرهاي بزرگ يكي از مشكلات اساسي است كه جهت رفع و كاهش آن نياز به انجام برنامه هاي متعدد مديريتي و زيست محيطي مي باشد . از منابع عمده اين آلودگي فعاليتهاي صنعتي، شهري و حمل و نقل را مي توان نام برد كه مقدار زيادي از انواع آلاينده ها را وارد هوا نموده و سبب كاهش كيفيت آن مي گردند . تنوع مواد آلاينده و توليد در حجم زياد، پراكندگي مكاني مراكز توليد، كنترل و اندازه گيري آلاينده ها را با مشكل مواجه مي سازد . امروزه سيستمهاي تبادل داده، پردازش، تجزيه و تحليل و مدلسازي از اركان مهم سيستمهاي مديريت و كنترل كيفيت هوا
مي باشند . كاربرد GIS و ديگر ابزار مدلسازي ما را در انتخاب محل مناسب جهت تعيين بهينه ايستگاههاي پايش و ارزيابي ديگر پارامترها ياري نموده و با دارا بودن قابليت ايجاد پايگاههاي اطلاعاتي زمانمند مي توان اطلاعات حاصل از پايشهاي مختلف در محدوده هاي زماني و مكاني متنوع را ذخيره، تجزيه و تحليل و پردازش نمود . در سيستمGIS اطلاعات حاصل از پايشهاي مختلف، لايه هاي نقشه، اطلاعات هواشناسي، ارزيابيها و وضعيت كيفيت هوا بر اساس شاخصهاي كيفيت هوا تبديل به يك مدل ژئورفرنس گشته، نواحي بحراني و مناسب تعيين و درسيستم پشتيباني تصميم گيري ) DSS) استفاده مي گردد تا طراحان و برنامه ريزان بتوانند راهكارهاي مناسب را ارائه دهند . مدل نهايي تهيه شده خود شامل چندين مدل مي باشد كه از مهمترين آنها مي توان به مدل داده اي جهت ورود اطلاعات، مدل ارزيابي، مدل توسعه، مدل كنترل و مدل رابط كاربر اشاره نمود . استفاده از GIS اجراي سيستم مديريت كيفيت هوا را كاراتر و مقرون به صرفه تر نموده و DSS را ارتقا مي بخشد و به متخصصان و برنامه ريزان كمك مي نمايد تا با استفاده از آن تجزيه و تحليلهاي واقع گرايانه تري ارائه داده و راهكارها و تصميمات بهتري جهت بهبود و كنترل
وضعيت كيفيت هوا اتخاذ نمايند .

كيفيت هوا، سيستم پشتيباني تصميم گيري، بانك اطلاعاتي،GIS ، مدلسازي ، نرم افزارهاي كيفيت هوا