[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مديريت بهره برداري از آبخوان ساحلي جنوب شرقي درياچه مهارلو بمنظور جلوگيري از شور شدن آب چاههاي پمپاژ ( آب زيرزميني )  Fulltext 

[ رضا جهانشاهي ] - دانشجوي دكتري آبشناسي بخش علوم زمين دانشگاه شيراز
[ محمد زارع ] - عضو هئيت علمي گروه آبشناسي ، بخش علوم زمين، دانشگاه شيراز
[ عزت الله رئيسي ] - عضو هئيت علمي گروه آبشناسي ، بخش علوم زمين، دانشگاه شيراز

خلاصه مقاله:

بعلت برداشت بي رويه آب زيرزميني از آبخوانهاي ساحلي، همانند دشت سروستان در مجاورت درياچه مهارلو ( درياچه نمك ) ، گراديان هيدروليكي آب زيرزميني بر خلاف وضعيت عادي، از طرف درياچه بطرف دشت تغيير مسير داده است و آب شور درياچه به درون سفره آب زيرزميني حاشيه مهاجرت مي كند . به غير از مهاجرت آب شور، پديده نفوذ آب شور درياچه هم، كمك كننده تخريب كيفيت آب زيرزميني اين سفره ساحلي مي باشد . به منظور ايجاد وضعيتي كه باعث شود شوري آب پمپاژ كاهش يابد، مديريت بهره برداري مناسب مورد توجه قرار گرفته است . از اين رو لازم است وضعيت شوري علاوه بر توسعه افقي، توسعه عمودي آن و همچنين تغييرات شوري آب استخراج شده نسبت به زمان، از شروع پمپاژ، نيز مورد بررسي و توجه قرار گرفته و با درك بهتر شرايط موجود، نسبت به برنامه مديريت بهره برداري اقدام گردد . در اين تحقيق، جهت جريان آب زيرزميني، تغييرات شوري آب زيرزميني در اعماق مختلف آبخوان، تغييرات شوري آب زيرزميني پمپاژ شده نسبت به زمان، اندازه گيري و مطالعه شده است . افزايش تدريجي شوري آب زيرزميني در اين ناحيه نسبت به عمق، از سطح ايستابي آبخوان، تا عمقهاي پايين سفره، بيان مي كند كه آب شور در زير آب شيرين واقع شده است . همچنين تغييرات زماني پارامترهاي فيزيكي و شيميايي آب استخراج شده از چاههاي بهره برداري، نشان مي دهد كه آب شور كف آبخوان، در اثر كاهش فشار، تمايل حركت به سمت عمقهاي بالاتر سفره را دارد و در كاهش كيفيت آب زيرزميني سهيم مي باشد . بعلاوه تبخير از آب زيرزميني، در مناطقي كه سطح سفره نزديك به زمين است، ديگر عامل كاهش دهنده كيفيت آب زيرزميني منطقه مي باشد .