بررسي ويژگيهاي قنوات استان بوشهر و دليل از بين رفتن آنها  Fulltext 

[ غلامرضا راهي ] - عضو هيات علمي مركز تحقيقات و منابع طبيعي بوشهر
[ طيبه طوسي ] - كارشناس آبخيزداري مركز تحقيقات كشاورزي و منابع استان بوشهر

خلاصه مقاله:

قنات هاي استان بوشهر در مناطق كوهستاني و دشت قرار گرفته و از قديم الايام يكي از مهمترين راه هاي ابياري مطمئن در اين استان خشك و سوزان بودن است. اين روش يكي از قديمي ترين روش هاي استحصال آب آن هم بدون وجود استفاده انرژي بوده و حاكي از تلاش و خلاقيت فوق العاده مرداني است كه از فرهنگ غني برخوردار بوده و توانستند با ابتكارات خود تحولي عظيم ايجاد نمايند. اين تحقيق بر اساس مشاهدات محلي، جمع اوري اطلاعات و پرسش نامه هاي محلي در قالب بررسي راجع به روش هاي سنتي و استحصال آب و آبخيزداري بين سالهاي 80 تا 82 در استان بوشهر انجام شد.
بر اساس اطلاعات جمع آوري شد ه در مناطق مختلف استان بيش از 500 رشته قنات وجود داشته كه بيشترين تراكم آنها مربوط به منطقه جم و ريز از شهرستان كنگان، منطقه پشتكوه دشتستان و منطقه دشت پلنگ شهرستاني دشتي بوده است.نتايج تحقيق نشان ميدهد كه اكثر قناتهاي موجود در استان به دلايل مختلف از بين رفته و يا در حال از بين رفتن مي باشد كه مهمترين دليل آن ها حفر چاههاي عميق و نيمه عميق ، تغيير شرايط فرهنگي، از بين رفتن روحيه همكاري بين مردم و وضعيت بد آبدهي قنات در طول سال بوده است . در اين پژوهش ضمن بررسي ويژگي هاي قنات ها، عوامل موثر در تخريب و از بين رفتن آنها نيز مورد بررسي قرارگرفته است.

قنات ، بوشهر ، عوامل تخريب ، آبخيزداري ، روش هاي سنتي