نقش قنوات در تامين آب شرب كشاورزي استان آذربايجان غربي و بررسي علل كاهش ابدهي آن  Fulltext 

[ كريم زيرك جوانمرد ] - شركت آب منطقه اي آذربايجان غربي

خلاصه مقاله:

قنات قديمي ترين روش تامين آب براي شرب و كشاورزي از منابع آب زير زميني است، با وجود پيشرفتهاي چشمگير انسان در مهار ابهاي سطحي و حفر چاههاي عميق براي استحصال آب، قنات همچنان جايگاه خود را در مناطق كوهستاني بعنوان منبع تامين آب حفظ كرده است، آب شرب و كشاورزي ساكنان چنين مناطقي از ديرباز توسط قنوات تامين مي شده است، عليرغم رشد جمعيت و نياز بيشتر براي بدست اوردن آب زيادتر به روش حفر قنوات، روز به روز ميزان تخليه آنها كاهش يافته است. به عنوان مقال در سال 1360 در آذربايجان غربي تعداد 457 رشته قنات با تخليه سالانه 104 ميليون متر مكعب وجود داشته كه بعلت خشك شدن، تعداد آنها در سال 82 به 433 رشته و تخليه به 24 ميليون متر مكعب تقليل يافته است، بطوريكه شركت آب و فاضلاب روستايي ناگزير شده بطريق انتقال هاي طولاني آب شرب روستاهاي كوهستاني را تامين نمايد.
بررسي هاي اوليه نشان ميدهد كه حفر چاههاي عميق و استفاده بي رويه از سفره هاي ، از بين رفتن پوشش گياهي و شخم در جهت شيب از عوامل مهم كاهش آب قنوات مي باشد. توصيه مي شود هرچه زودتر با جلوگيري از اين عوامل مخرب، موجبات اجراي قنوات فراهم شود.

قنات ، كشاورزي ، آذربايجان