به سمت مشاركت سيستم هاي سنتي قنات در مديريت پايدار منابع آب  Fulltext 

[ همايون مطيعي ] - عضو هيات علمي دانشگاه صنعت آب وب رق
[ علي اصغر سمسار يزدي ] - شركت آب منطقه اي يزد

خلاصه مقاله:

قنات يك سيستم استحصال آب و آبرساني است كه از ديرباز در ايران وبيش از 34 كشور ديگر جهان وجود داشته است. بزرگترين كانوني كه در آن قنات به عنوان اصلي ترين منبع تامين كننده آب شناخته ميشود كشور ايران مي باشد. يكي از روشهاي قديمي استحصال و انتقال آب در كشور ايران كه براي جمع آوري آبهاي زير زميني انجام مي شده است استفاده از سيستم هاي سنتي قنات مي باشد كه عمري در حدود چند هزار سال دارند. از قرنها پيش جهت انتقال آب بدست امده از نفوذ برفها دركوهستان از سيستم مجاري قناتها استفاده ميشده است.
رشد جمعيت شهرهاي بزرگ و كاهش روز افزون سرانه مصرف آب براي هر نفر باعث شده است كه بحران آب در مناطقي كه با كمبود آب روبرو هستند. سال به سال داراي ابعاد خطرناك تري شود. در اي ميان مناقي كه از نظر طبيعيو جغرافيايي در نواحي خشك و نيمه خشك جهان مي باشند و صرفا بر منابع آبهاي زير زميني متكي هستند در معرض تهديد بيشتري قرار گرفته اند.
در اين مقاله سعي شده است به معرفي قناتها، دلايل ظهور آنها، اجزاي ساختماني، مكانهاي ساخت، اهميت انان در قزون گذشته و وضعيت فعلي انان در كشور ايران پرداخته شود. همچنين وضعيت فعلي يزد و تهران از نظر كمي و كيفي مورد توجه قرار گرفته اند. و در پايان پيشنهاداتي درخصوص توجه بيشتر به آنان ارائه شده است.

قنات ، تهران ، كيفيت آب ، چاه