بررسي تاثير آبخوانداري ميانكوه بر كيفيت آب و آبدهي قنوات منطقه  Fulltext 

[ محمدرضا دانائيان ] - مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان يزد
[ محمدرضا دانشور ] - مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان يزد

خلاصه مقاله:

يكي از فعاليتهايي كه اخيرا در زمينه استفاده بهينه از منابع طبيعي صورت پذيرفته ، پخش سيلاب بر روي ابخوانهاي يا به اصطلاح آبخوان داري مي باشد. از انجايي كه اين نوع فعاليت در قالب ايستگاه هاي تحقيقاتي انجام مي پذيرد، گسترش و ترويج آن به پايش مستمر و ارزيابي تاثيرات آن بر روي جوانب مختلف بستگي دارد. به منظور بررسي تاثير پروژه پخش سيلاب ميانكوه بر منابع آبي منطقه، امار دبي قنوات موجود در دشت ابراهيم آباد براي چند سال قبل از اجراي طرح جمع اوري گرديد و نسبت به آماربرداري دبي و هدايت الكتريكي قنوات مذكور اقدام شد. همچنين آمار بارندگي از منابع مختلف فراهم امد از سال 1376 تاكنون حدود 20 مليون متر مكعب سيلاب توسط پخش سيلاب در اين منطقه استحصال شده است. بر طبق آمار، دبي قنوات بعد از وقوع هر سيل افزايش و هدايت الكتركي آب زير زميني كاهش يافته است. تجزيه و تحليل اطلاعات افزايش حداكثر دبي قنوات نسبت به مقادير قبل از اجراي پروژه را نشان مي دهد، چنانكه حداكثر آبدهي قنات كمال آباد از حدود 67 ليتر بر ثانيه به 90 ليتر در ثانيه و حداكثر آبدهي قنات ارزندازان از حدود 13 ليتر بر ثانيه در سال 1375 به 36 ليتر بر ثانيه در سال 1378 افزايش يافته است. دبي قنات صادق اباد از 133 ليتر بر ثانيه به 154 ليتر بر ثانيه افزايش نشان مي دهد. تسطيح اراضي پايين دست زمينهاي كشاورزي روستاهاي صادق اباد و محمدآباد، در حوالي پادگان تيپ الغدير يزد، براي افزايش سطح زير كشت به ميزان حدود 20 هكتار گواه اين مدعاست.

قنات ، ميانكوه ، پخش سيلاب ، آبدهي ، هدايت الكتريكي