تاثير طرح هاي پخش سيلاب و تغذيه مصنوعي در احياء قنوات مطالعه موردي: مناطق سبزوار و كاشمر  Fulltext 

[ بهرام محمدي گلرنگ ] - عضو هيات علمي مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي خراسان
[ ابوالقاسم دادرسي سبزوار ] - عضو هيئت علمي ايستگاه تحقيقات سبزوار
[ عليرضا بصيري ] - كارشناس مسئول ايستگاه تحقيقات آبخوانداري كاشمر
[ حسن فلاحتي ] - كارشناس مسئول ايستگاه تحقيقات آبخوانداري كاشمر

خلاصه مقاله:

استفاده و بهره برداري از سيلابها در بسياري از نقاط جهان بصورت سنتي بويژه در مناطقي كه مقدار ريزشهاي جوي به تنهايي براي زراعت كافي نيست متداول و مرسوم بوده است و سابقه آن به 3400 سال قبل از ميلاد ميرسد. روشهاي بهره برداي از سيلابها بسته به شرايط متفاوت است از جمله روشهايي كه اهدافچند منظوره اي به همراه دارد روش پخش سيلاب بر ابخوان مي باشد. اين روش يكي از بهترين و منساب ترين مورد از تلفيق دانش بويم با فن اوري جديد به شمار مي آيد. احداث ايستگاه هاي تحقيقاتي ابخوانداري در 36 نقطه كشور بامساحت 55000 هكتار گام مهم و اساسي در فراگير نمودن نهضت سبز ابخوانداري با اهداف توسعه پايدار كشاورزي ومنابع طعي به شمار مي رود.
تغذيه مصنوعي و پخش سيلاب يكي از راههاي مناسب براي حفظ و احيا منابع آب زير زميني و قنوات به شمار ميرود. هدف از اين تحقيق بررسي اثر اجراي طرح هاي تغذيه مصنوعي و پخش سيلاب منطقه سبزوار بر روي وضعيت منابع آب زير زميني و قنوات منطقه و همچنين بررسي اثرات طرح پخش سيلاب درمنطقه كاشمر مي باشد.
در اصل مقاله، ميزان افت آبهاي زير زميني در سالهاي اخير و تاثير طرح پخش سيلاب در احياء قنوات را با آمار و ارقام نشان خواهيم داد . اين طرح نشان داده است كه در صورتيكه حجم آبگيري و سطح پخش به مقدار كافي افزايش يابد، مي توان در دراز مدت از كاهش سطح ابهاي زير زميني در اثر بهره برداري ازانها جلوگيري نمود.

پخش سيلاب ، آبخوانداري ، قنات ، كاشمر ، سبزوار