مقايسه قنوات و چاههاي مورد بهره برداري در منطقه شمال اردكان  Fulltext 

[ مهدي وفاخواه ] - دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تربيت مدرس، گروه مهندسي آبخيزداري
[ محمدرضا فاضل پورعقدائي ] - دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تربيت مدرس، گروه مهندسي آبخيزداري

خلاصه مقاله:

قنات يكي از ابتكارات مهم بشر براي استحصال و بهره بردراي از آب مي باشد. كه احداث و كاربرد آن در مناطق خشك به ويژه مناطق مركزي ايران مانند استانهاي يزد، كرمان و خراسان متداول بوده است. در اين تحقيق با استفاده ازامار و اطلاعات موجود از قنوات وچاههاي مورد بهره برداري در منطقه شمال شهرستان اردكان و تجزيه و تحليل داده هاي مربوطه سعي شد بين قنوات و چاههاي موجود در منطقه از جنبه هاي مختلف مقايسه صورت گيرد. به اين منظور اطلاعات مربوط به ميزان آبدهي ، كيفيت آب، چگونگي بهره برداري و نظام توزيع آب قنوات و چاهها در منطقه مورد مطالعه بررسي شد. بر اين اساس ميزان متوسط آبدهي چاهها 19/55 ليتر در ثانيه بوده كه در موردقنات ها 21/75 ليتر در ثانيه مي باشد. متوسط هدايت الكتريكي آب قنوات 7492/5 ميكروموس بر سانتيمتر مي باشد در حاليكه متوسط هدايت الكتريكي چاهها 10932/45 ميكروموس بر سانتيمتر بدست آمد و شوري آب چاهها در پنج سال اخير در حال افزايش مي باشد. نظتام توزيع آب چاهها بر نظام توزيع قنوات كه داراي قدمت زيادي مي باشد استوار است. ميزان مصرف آب براي بهره برداران چاه ها به ازاي هر نفر 0/2 ليتر در ثانيه و براي قنوات0/096 ليتر درثانيه مي باشد كه نشان دهنده تعداد بهره بردار بيشتر از آب قنات به تناسب تعداد آنها مي باشد. با مقايسه عوامل متفاوت در نهايت مشخص شد كه قنوات داراي برتري نسبي نسبت به چاهها در منطقه مورد مطالعه ميباشد .

قنات ، چاه ، هدايت الكتريكي ، اسيديته ، آبدهي ، نظام توزيع آب ، اردكان