كنترل ساختمانهاي بلند متكي بر جداسازهاي لرزه اي با رفتار غير خطي در مقابل زلزله با استفاده از الگوريتم ژنتيك  Fulltext 

[ مرتضي ظريف قرباني ] - كارشناس ارشد سازه ، دانشگاه گيلان
[ سعيد پورزينلي ] - دانشيار گروه عمران، دانشكده فني، دانشگاه گيلان
[ نصرت اله فلاح ] - استاد يار گروه عمران، دانشكده فني، دانشگاه گيلان

خلاصه مقاله:

سيستم هاي جداساز لرزه اي با رفتار غير خطي (N-Z) مي توانند پاسخ ديناميكي ساختمانهاي بلند درمقابل زلزله را تا حد زيادي كاهش دهند. در مقاله ي حاضر تاثير اين سيستمها بر يك ساختمان ده طبقه مورد بحث قرار گرفته است. براي اين منظور سازه ي جداسازي شده مانند يك سازه برشي با درجه آزادي جانبي در هر طبقه مدل شده است، و رفتار سازه تحت اثر چهار زلزله مورد بررسي قرار مي گيرد. جدا ساز لرزه اي نيز به عنوان يك درجه آزادي در نظر گرفته مي شود ، كه داراي سه پارامتر مجهول جرم، ميرائي و سختي است. پارامترهاي لرزه اي جدا ساز داراي محدودة تغييرات گسترده اي مي باشند. در ضمن جابجائي جدا ساز لرزه اي و جابجائي طبقات سازه در مقابل يكديگر قرار دارند، يعني كم شدن يكي باعث افزايش ديگري خواهد شد. در مطالعة انجام شده با استفاده از بهينه يابي الگوريتم ژنتيك و تعريف نقاط بهينة Pareto پارامترهاي لرزه اي جدا ساز به نحوي بهينه مي شوند كه جابجائي جدا ساز لرزه اي و جابجائي طبقات سازه تا حد امكان كاهش يابد.

جداساز لرزه اي، الگوريتم ژنتيك، ساختمان بلند، Pareto Front