كاربرد فناوري ارتباطات و اطلاعات در مديريت توسعه مناطق روستايي  Fulltext 

[ جمشيد عينالي ] - دانشجوي دكتري جغرافيا و برنامه ريزي روستايي دانشگاه تربيت مدرس و پژوهشگر موسسه مطالعات و پژوهشهاي بازرگاني
[ اعظم بيگدلي ] - كارشناس زبان انگليسي آموزش و پرورش

خلاصه مقاله:

سكونتگاه روستايي در نظام برنامه ريزي بعنوان يك سيستم باز مطرح است، كه جريان اطلاعات و نوآوري ها بين اجزاي مختلف سازنده اين سيستم و نيز در تعامل با ساير سكونتگاه ها به حيات و توسعه خود ادامه مي دهد. روستا به عنوان سيستم پويا براي تداوم حيات خود بايستي اطلاعات جديدي توليد كند، و از اطلاعات بيرون از سيستم بهره بگيرد. به همين دليل است كه بحث فناوري اطلاعات روز به روز به يك نياز اساسي در سطح دنيا تبديل مي شود به همين دليل چند دهه اخير دوره اي بسيار مهم و تاثيرگذار درحيات و تحول مناطق روستايي كشورهاي درحال توسعه به شمار مي آيد. در اين دوره مطرح شدن رويكردهايي از قبيل رويكرد توسعه پايدار، فقرزدايي، رفاه اجتماعي، توسعه منابع انساني، توريسم روستايي و ... باعث شده است تا زمينه اشاعه نوآوريها، موسسات و سازمانهاي محلي، زير ساختهاي توليدي و خدماتي فناوري هاي جديد اطلاع رساني در مناطق روستايي فراهم شود. اين امر به نوبه خود تغييرات ساختاري مهمي در شرايط كار و فعاليت روستائيان ، افزايش بهره وري و توليد اشتغالزايي، كاربري اراضي، تغيير در شيوه هاي توليد و تركيب محصولات، كيفيت مساكن روستايي، ارتباطات و شيوه اجراي پروژه هاي توسع ايجاد كرده است. در كشور ما ايران، در حال حاضر بيش از يك سوم جمعيت كشور در مناطق روستايي به كار و فعاليت مشغولند، و توجه به آن بعنوان شكلي از سكونتگاه ها در كنار بخش شهري ضرورت مي يابد. با توجه به نفوذ زير ساختها و فناوريهاي ITC و برخي از مظاهر ICT جديد در مناطق روستايي كشور مي توان از آن براي مديريت توسعه مناطق روستايي در جهت كاهش نابرابري هاي دسترسي و توانمندسازي مردم محلي استفاده كرد. اين مطالعه بيشتر به مباحث تئوري پرداخته است.

ICT, توسعه روستايي ، مديريت خدمات عمومي ، جريان اطلاعات