مدل هاي برنامه ريزي شهري مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات (با رويكرد تاسيس شهر الكترونيك)  Fulltext 

[ سيامك فرشاد ] - رياست دانشكده مهندسي راه آهن دانشگاه علم و صنعت ايران، دفتر دانشكده مهندسي راه آهن
[ بابك ابراهيمي ] - دانشجوي كارشناسي مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران، انجمن علمي دانشگاه صنايع
[ احسان خاوندكار ] - دانشجوي كارشناسي مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران، انجمن علمي دانشگاه صنايع

خلاصه مقاله:

افزايش حجم تبادلات مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات در گستره ي جهاني و لزوم همراهي با اين فناوري به منظور بقا در سطح تعاملات از يك سو، و كمبود فضاهاي فيزيكي به منظور پياده سازي سامانه ها و ابزارهاي پاسخ گويي به تقاضهاي جديد ورفع گلوگاه هاي زنجيره هاي تامين از سوي ديگر، بايستي نگرش نوين در باز طراحي و برنامه ريزي زير ساخت هاي موجود را، بيش از پيش نمايان مي سازد. در اين ميان مفهوم شهر، به عنوان كليتي جامع در بردارنده ي منابع، زير ساخت ها و پايه ارتباطات و تعاملات مي باشد، برنامه ريزان را به اراي ي رويكردي استراتژيك مبتني بر همگامي عناصر فناوري اطلاعات و ارتباطات در ساخت، برنامه سازي و پي ريزي استراتژي هاي تغيير به منظور اين همگامي، جلب مي نمايد. مقاله ي حاضر ضمن تبيين بايستگي برنامه ريزي براي همگامي طرح ريزي شهري با فناوري اطلاعات و ارتباطات و تاثير المان هاي حركت به سوي پي رييز شهرهاي الكترونيك، به ارايه مدل هاي بومي – تطابقي همگامي فناوري اطلاعات و ارتباطات، دربرنامه ريزي مبتني بر استراتژي هاي شهري در پي ريزي شهرهاي الكترونيك خواهد پرداخت.

فناوري اطلاعات و ارتباطات، برنامه ريزي استراتژيك شهري ، شهر الكترونيك ، زير بناي شهري ، مدل بومي تطابقي