ارائه راهكارهاي سياست گذاري توسعه فناوري اطلاعات در ايران  Fulltext 

[ خديجه حسنلو ] - دانشجوي دكتري مهندسي صنايع دانشگاه علم و صنعت ايران
[ محمد فتحيان ] - استاديار دانشگاه علم و صنعت ايران

خلاصه مقاله:

فناوري اطلاعات و ارتباطات مهمترين ابزار، روش و سرمايه براي توانمندسازي جوامع در قرن جديد بهشمار مي رود. حوزه هاي مختلفي از دانش و علوم تحت تاثير اين فناوري، در حال تغيير، توسعه و گذار به سطوح پيشرفته تري هستند. فناوري اطلاعات به عنوان محور تحولات نوين اقتصاد جهاني و عامل نوين تعيين كننده قدرت و امنيت ملي جاي خود را به سرعت در سياست گذاري هاي ملي باز نموده است. امروزه بسختي مي توان دولت قدرتمند يا صاحب ادعايي را در جهان يافت كه سياست هاي مشخص و مدوني را براي ارتقاي كاربرد فناوري اطلاعات در برنامه هاي ملي خود گنجانده باشد. تدوين يك چارچوب سياستي كه ابعاد سياست گذاري را مشخص و زمينه هاي بررسي را تعيين كند، نخستين اقدام در يك فعاليت سياست گذاري است.
مطالعه حال حاضر، به منظور ارائه راهكارهاي سياست گذاري توسعه فناوري اطلاعات در كشور انجام شده است. روش مورد استفاده در اين تحقيق، روش مطالعات تطبيقي و انجام تحليل شكاف بوده است . ابتدا برخي الگوهاي موجود در زمينه سياست گذاري توسعه فناوري مورد بررسي قرار گرفته و سپس پس از انتخاب الگوي مناسب به منظور دستيابي به روندهاي سياستي كشورهاي جهان و يا به عبارتي، روند مطلوب برنامه هاي توسعه اي فناوري اطلاعات در 6 كشور منتخب و يك اتحاديه منطقه اي (اتحاديه اروپا)، به لحاظ توفيق آنها در گسترش فناوري اطلاعات، در قالب چارچوب انتخابي مورد مطالعه قرار گرفته است. سپس روند سياست گذاري فناوري اطلاعات در كشور ، با مطالعه طرح تكفا حاصل شده است و نهايتا مقايسه روند مطلوب و وضعيت موجود در ايران و تحليل شكاف ما بين اين روندها، منجر به ارائه راهكارها و توصيه هاي سياستي به سياست گذاران امر فناوري اطلاعات كشور شده است.

سياست فناوري ، فناوري اطلاعات ، شيوه برتر ، جامعه اطلاعاتي ، تكفا