[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كاربرد تحليل كم آبياري در مقادير مختلف بارندگي به منظور بهينه سازي آب آبياري و كود نيتروژن براي گندم  Fulltext 

[ ابوالفضل عزيزيان ] -
[ عليرضا سپاس خواه ] -
[ عليرضا توكلي ] -

خلاصه مقاله:

تدوين و تبيين الگوي بهينه مصرف آب و كود در كشاورزي از شاخ صهاي مؤثر در نيل به روش راهبري و بهره برداري پايدار از منابع آب و خاك است. در اين راستا كم آبياري به عنوان يك راهبرد عملي و روشي اقتصادي در حصول الگوي بهينه مصرف آب به شمار ميرود. در اين مطالعه از تحليل كم آبياري در مقادير مختلف بارندگي براي تعيين مقادير بهينه مصرف آب آبياري و كود نيتروژن براي توليد محصول بيشينه و توليد بهينه در شرايط محدوديت آب و زمين استفاده شد. نتايج نشان داد كه مقدار بهينه آب آبياري (به همراه باران فصل رشد) در شرايط محصول بيشينه (Wm+R) و محدوديت زمين (wi+R) به ترتيب 561/1 و 47/1 متر و نيتروژن بهينه (به همراه نيتروژن اوليه خاك) در وضعيت محصول بيشينه (Nm+Nr) و محدوديت زمين (Nj+Nr) به ترتيب 3/193 و 3/190 كيلوگرم در هكتار است. مقدار بهينه نيتروزن در شرايط محدوديت آب شبيه حالت محدوديت زمين بود. به دليل قيمت اندك نيتروزن (ناشي از حمايت هاي دولت) مقادير بهينه اين عامل توليد در سه وضعيت مذكور، نزديك به هم مي باشند. اما مقدار بهينه آب ابياري در وضعيت محدوديت آب به صورت تابعي از باران فصل رشد و نيتروژن بهينه حاصل شد كه در آن با افزايش ميزان باران فصل رشد، آب آبياري به شكل غير خطي كاهش مي يابد. مطابق اين تابع با مقادير باران بيشتر از mm 300 در فصل رشد، آبياري بهاره و تابستانه گندم در شرايط اين مطالعه اقتصادي نيست.

آذربايجان شرقي، مراغه، مركز تحقيقات ديم