مقايسه روش هاي مختلف برآورد تبخير و تعرق پتانسيل  Fulltext 

[ حسين ميرزائي تختگاهي ] - كارشناس ارشد آبياري و زهكشي – دانشگاه رازي كرمانشاه
[ هادي معاضد ] - استاديار گروه آبياري و زهكشي دانشكده مهندسي علوم آب، دانشگاه شهيد چمران اهواز

خلاصه مقاله:

تبخير و تعرق پتانسيل يكي از عوامل مهم سيكل هيدرولوژيكي است كه بايد در طرح هاي آبياري، تأسيسات آبي، مطالعات زهكشي و هيدرولوژيكي برآورد شود. تخمين تبخير و تعرق پتانسيل با استفاده از داده هاي دراز مدت هواشناسي و به كار بردن روش هاي مختلف انجام مي گيرد. در اين بررسي داده هاي مربوط به سنته در استان كردستان استفاده شده است. براي به دست آوردن تبخير و تعرق پتانسيل روش هاي بسياري وجود دارد كه در دو گروه عمده تجربي و تركيبي قرار مي گيرند. در روش هاي تجربي كه اساس كار بر روي دما قرار دارد، با استفاده از دماي محيط، تبخير و تعرق پتانسيل محاسبه مي گردد. در اين تحقيق، با توجه به داده هاي موجود از دو روش تجربي هارگريوز و بلاني كريدل استفاده شده است. در روش هاي تركيبي براي محاسبه تبخير و تعرق پتانسيل از دو فرايند توازن انرژي و آيروديناميك استفاده مي شود. از بين روش هاي تركيبي، از روش پنمن- مانتيس، با استفاده از نرم افزار Cropwat استفاده شده است. در اين تحقيق هم چنين با استفاده از داده هاي تشت تبخير اقدام به اندازه گيري تبخير و تعرق شده است. سازمان فائو در نشريات FAO 24 و FAO 56 معادله پنمن- مانتيس را جهت محاسبه تبخير و تعرق گياه مرجع توصيه نموده است كه براي استفاده از اين معادله بايد از داده هاي ايستگاه هاي استاندارد هواشناسي استفاده شود. در اين تحقيق روش پنمن- مانتيس به عنوان روش مرجع در نظر گرفته شده است و دقت روش هاي ديگر با آن سنجيده شده است، هم چنين ضرايب رگرسيوني و معادله خطي بين هريك از روش ها و روش پنمن-مانتيس نيز ارائه گرديده است تا در صورت اندازه گيري تبخير و تعرق پتانسيل به هر يك از روش هاي ديگر بتوان آن را به روش پنمن- مانتيس تبديل كرد.

تبخير و تعرق، هارگريوز، بلاني كريدل، پنمن- مانتيس، تشت تبخير، سنته