نگرشي آسيب شناسانه بر پروژه هاي مديريت دانش در سازمان  Fulltext 

[ ] -

خلاصه مقاله:

امروزه دانش موجود در سازمانها از مهمترين دارائي هاي آنها محسوب مي شود . اهميت اين دارائي به اندازه اي است كه در شرايط رقابتي كنوني به منزله سرمايه فكري سازمان تلقي مي گردد . برخورداري از چنين دانشي براي رسيدن به موفقيتهاي شغلي بيشتر و ادامه حيات سازمان اهميتي قابل توجه دارد . بسياري از سازمانها نيك دريافته اند كه براي كسب موفقيت هاي كنوني و آتي و حتي بقاء به چيزي بيش از دستيابي اتفاقي و ناگهاني به دانش نياز دارند و راهي جز بكارگيري سيستم هاي مديريت دانش مناسب ندارند .
امروزه با توجه به احساس نياز شديد سازمانها و تاكيد بسيار زياد مجامع علمي ، شاهد عزم و همت روز افزون سازمانها در سطوح مختلف داخلي و خارجي جهت ط راحي و بكارگيري پروژه هاي مديريت دانش هستيم . اين امر به نوبه خود گامي عظيم و تحولي شگرف در عرصه كسب وكار و غيره محسوب مي گردد . با اين وجود واضح است اجرا و انجام هر طرحي خصوصاً زماني كه در مراحل آغازين نمو خود باشد ، مبرا از ريسك و خطر نيست . بديهي است موفقيت اين سازمانها، در صورت وقوف از خطرات احتمالي آن گامي چندان سخت نخواهد بود و عدم وقوف به قيمت شكست سازمانهاي عامل و بي ميلي ديگر سازمانها جهت سرمايه گذاري در اينگونه پروژه ها تمام خواهد شد . فلذا آگاهي از مزايا و خطراتچنين پروژه هائي قبل از بكارگيري آنها، اقدامي لازم و ضروري به نظر مي آيد . فلذا سوال اساسي دراين نوشتار اين است كه محورهاي مهم آسيب پذيري پروژه هاي مديريت دانش چيست، ابعاد و شاخص هاي آن كدامست و چگونه مي توان باكسب آگاهي و شناخت لازم، از آنها احتراز نمود . بر اين اساس با استناد به نوشته ها و تجارب عملي انديشمندان مختلف و نويسندگان اين نوشتار به شناسائي محورهاي مهم آسيب پذيري پروژ هاي مديريت دانش پرداخته شده است فرايند تحليل به صورت استقرائي و با استفاده از يافته هاي حاصل از مرور مباني تئوريكي موجود در زمينه مديريت دانش مي باشد . نتايج حاصل از تحقيق حاكي از چهار محور مهم آسيب پذيري پروژه هاي مديريت دانش در سازمان است كه عبارتند از : محور تكنولوژي، محور فرهنگي، محور محتوائي و محور مديريت پروژه .

مديريت دانش ، استراتژي دانش محور ، آسيب شناسي ، اقتصاد ايده