ابعاد ساختاري و محتوايي سازمان هاي دانش محور  Fulltext 

[ عباس منوريان ] - عضو هيات علمي دانشگاه تهران
[ ناصر عسگري ] - دانشجوي دكتري مديريت دولتي دانشگاه تهران
[ مصطفي آشنا ] - كارشناس ارشد مديريت دولتي دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

در طي دهه هاي اخير طرحهاي سازماني بسيار زيادي به وجود آمده اند . در اين گذار، تغيير و تكامل ساختار سازماني محور تغييرات سازماني در دوره هاي مختلف را تشكيل داده است . درك جامع ساختار سازماني مستلزم آن است كه توجه داشته باشيم كه ساختار سازماني هم از اجزاء سخت و هم از اجزاء نرم تشكيل شده است . مطالعات اوليه اي كه در زمينه شناخت ساختار سازماني انجام شده اند، بر ابعادي تاكيد داشتند كه بيشتر معرف ساختارهاي رسمي مي باشند . به هر حال الزامات همراه با عصر دانايي، موجب ظهور و توسعه سازمان هاي دانش محوري شده است كه برخي ويژگي هاي آنها تفاوت هايي اساسي با ساختارهاي سنتي سلسله مراتبي دارد . شايد مهمترين اين تفاوت ها نقش مهم و تعيين كننده ساختار غيررسمي در اين سازمان ها باشد كه در سازمان هاي سنتي كمتر به آن توجه شده است . در حالي كه توجه به آن براي موفقيت اين سازمان ها در مديريت موثر دانش بسيار ضروري است . با توجه به تاكيد متون مديريت دانش و سازمانهاي دانشمحور بر ساختارهاي فرآيندي، تيممحور و ارگانيك براي توسعه سازمانهاي دانشمحور، اين مقاله مفهومي با استفاده از ساختار غيررسمي به عنوانيك بعد كليدي، به تشريح دقيق ابعاد ساختاري متمايز سازمان هاي دانش محور همچون روابط غيررسمي، روابط اعتمادمحور، روابط عاطفي فراگير و روابط تعاملي برونگرا ميپردازد و در ادامه ويژگي هاي ابعاد محتوايي مهم سازمان هاي دانش محور يعني محيط، تكنولوژي و فرهنگ را مورد بررسي قرار مي دهد .

مديريت دانش، سازمان دانش محور، ابعاد ساختاري و ابعاد محتوايي سازمان