|
مقايسه بهينه سازي پيشروي ها بر اساس كمينه كردن نسبت باطله به ماده معدني و بيشينه كردن NPV Fulltext
نويسنده:
[ نجات فلاح ] - دانشجوي كارشناسي ارشد استخراج معدن, دانشگاه صنعتي اميركبير
خلاصه مقاله:
به منظور استخراج پيت , محدوده نهايي به يكسري پيت هاي لانه اي (تو در تو) تقسيم ميشود بگونه- اي كه اولين پيت بالاترين سود به ازاي استخراج هر بلوك موجود در آن را دارد . بتدريج كه استخراج تا پيت نهايي ادامه پيد ا مي كند از سود حاصل از استخراج هر بلوك در پيت هاي توليد شده كاسته ميشود تا اينكه بلوك هاي موجود در بزرگترين پيت (پيت نهايي ) كمترين سود حاصل از استخراج را دارند. اين روش در همه شرايط ممكن است كارآيي لازم را نداشته باشد زيرا طراحي با ارزش ترين پيت ها الزاما باطله برداري مورد نياز جهت رسيدن به بلوك هايي با بهترين عيار را موجب نمي شوند . بعبارتي ديگر روش ويتل 2 بهين هبودن پيشرو ي ها را در صورتيكه به باطله برداري اوليه نياز باشد، تضمين نمي كند. داگدلن 3 و رمضان 4 بيان داشته اند كه ممكن است بهترين بلوك كانه , بلوكي باشد كه علاوه بر داشتن عيار بالا به حداقل باطلهبرداري نيز نياز داشته باشد. در مقاطع كم عيار و نيازمند باطله برداري NPV ,حاصل از عمليات معدنكاري به روش كمينه كردن نسبتw/o بيشتر از روش ويتل است اما در مقاطع پرعيار و بدون باطلهبرداري روش ويتل NPV بالاتري خواهد داد. به منظور بدست آوردنNPV بيشينه, پيشرو ي ها يي با نسبت باطله برداري كمينه بايد همراه با پيشروي هاي طراحي شده قبلي جهت گسترش زمانبنديها استفاده شوند.
كلمات كليدي:
معدن روباز، برنامه ريزي توليد، سكانس استخراج، فاز، پيشروي ، open pit mine, production planning, extraction sequence, phase,push back
[ لينک دايمي به اين صفحه: http://www.civilica.com/Paper-IMEC01-IMEC01_073.html ]
|