قابليت اعتماد در ژئومكانيك با نگاه ويژه به نگهداري تونل آبرساني آتاباركيان در روسيه  Fulltext 

[ حسين توكلي ] - استاديار، بخش مهندسي معدن، دانشگاه شهيد باهنر كرمان - ايران
[ رضا رحمن نژاد ] - استاديار، بخش مهندسي معدن، دانشگاه شهيد باهنر كرمان - ايران

خلاصه مقاله:

امروزه با افزايش جمعيت و افزايش تقاضا، سرمايه گذاري در تاسيسات زيربنائي از جمله سد سازي افزايش يافته است. تونلهاي آبرساني بعنوان شاهرگ ارتباطي بين ذخيره آب بالا دست سد و
تاسيسات توليد انرژي الكتريكي در پائين دست عمل ميكنند. فشار قابل تحمل وارده به نگهداري بتني اين سازه و شرايط بحراني در حالت تمام مقطع ويا نيمه مقطع خيس از موارد مهم بوده و مورد
علاقه مهندس طراح است. طراحي نگهداري تونل آبرساني اتاباركيان با توجه به پنج پارامتر مؤثر شامل؛سطح مقطع، مدول الاستيسيته، ضخامت نگهداري، عمق تونل و نسبت تن شهاي وارده در
روسيه انجام پذيرفته است. در اين تحقيق با استفاده از متد شبيه سازي مونت كارلو طراحي فوق مورد بحث و بررسي قرار گرفته و قابليت اعتماد محاسبه شده است. متدكارايجاد اعداد تصادفي وپس
از آن متغيرهاي تصادفي براي هر پارامتر با توجه به نتايج توزيع طبيعي مي باشد. بدست آوردن تابع توزيع « ضريب اطمينان طراحي » در مرحله بعد انجام پذيرفته و سپس قابليت اعتماد سازه و آناليز حساسيت صورت ميپذيرد. نتايج نشان ميدهد كه طراحي انجام شده جهت نگهداري بتني تونل آبرساني از قابليت اعتماد بالايي (0/9995) برخوردار است.

قابليت اعتماد ، تونلهاي آبرساني، احتمال شكست تونل، شبيه سازي مونت كارلو، نگهداري تونل