كنترل خوردگي نيروگاهي سوزاننده نفت سنگين توسط افزودني اكسيد منيزيم  Fulltext 

[ علي ولي ] - دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

خوردگي ناشي از سوزاندن نفت سنگين مشكل جديدي نبوده و هنوز نيز تحميلي بر طرح بويلرهاي جديد مي باشد و باعث شكست لوله ها و تخريب تجهيزات در واحد هاي موجود مي گردد. باقيماندن عناصر خورنده اي همچون واناديم ، سديم و گوگرد طي عمليات تقطير نفت خام در نفت سنگين، پس از احتراق منجر به توليد رسوبهاي خاكستر نفت و SO3 درجريان گازي سمت آتش بويلرها مي شود.
با افزايش راندمان بويلرها در قرن بيستم توسط كاربرد درجه حرارت و فشار هاي بخار بالاتر، درجه حرارت فلز لوله هم به حدي رسيد كه رسوب خاكستر نفت بصورت مذاب بر روي لوله هاي تشكيل شد. شكل (1) روند طراحي درجه حرارت بخار خروجي بويلرهاي صنعتي را طي سالهاي اخير نشان مي دهد. اولين خوردگي خاكستر نفت در سال 1950 در شمال آمريكا بعنوان مشكلي فعال مشاهده شد.پس از 1965 اغلب واحدها درجه حرارت و بخار خروجي خود را در محدوده 540 درجه سانتي گراد (1005°F ) محدود كرده اند تا از خوردگي ناشي از وجود خاكستر نفت مذاب اجتناب شود، ولي با اين وجود هنوز هم لوله هاي دي هيتروسوپر هيتر نيروگاه هاي مدرن در دماي درجه حرارتهايي كار مي كنند كه اين امكان خوردگي خاكستر نفت در آنها وجود دارد. سرعت خوردگي لوله هاي دي هيتروسوپر هيتر بيش از 0/03 اينچ درسال گزارش شده است.