حفاظت سكوهاي دريايي در ناحيه جزر ومدي، پاشش آب و ناحيه اتمسفري  Fulltext 

[ عباس آقاجاني ] - كارشناس پژوهشكده علوم و تكنولوژي زير دريا
[ احمد ساعتچي ] - دانشيار دانشكده مهندسي مواد - دانشگاه صنعتي اصفهان

خلاصه مقاله:

بدون شك ناحيه جزر و مدي سازه هاي دريايي يكي از آسيب پذيرترين قسمتهاي اين تاسيسات مي باشد. ضربات ممتد وشديد امواج، اكسيژن فراوان، فقدان حفاظت كاتدي ، اسپري نمك كه دائما بر روي اين سطوح خيس و خشك مي گردد و دشواري دسترسي به اين قسمت، همگي تاكيد بر اهميت حفاظت ناحيه جزر و مدي تاسيسات دريايي دارند. سيستم حفاظت كاتدي بدليل عدم وجود يك الكتروليت دائمي در اين ناحيه نمي تواند برقرار گردد با اين وجود ناحيه جزر و مدي داراي حداكثر خوردگي نمي باشد بلكه از نظر حفاظت مشكل ترين قسمت مي باشد.
ناحيه بالاي قسمت جزر و مدي، يعني ناحيه اسپري و پاسس آب دريا ماكزيمم خوردگي را داراست زيرا از يكسو دائما با رطوبت حاوي اكسيژن فراوان در تماس است و از سوي ديگر در معرض فرسايش توسط امواج دريا در زمان طوفاني بودن دريا است. در اين ناحيه نيز امكان حفاظت كاتدي وجود ندارد، همچنين ضربه حاصل از شناور ها و برداشتن محصولات خوردگي كه بنوبه خود پوششي محسوب مي گردد شديدا در افزايش خوردگي تاثير دارد. به همين دليل استفاده از رنگ يكي از روشهاي حفاظت اين نواحي در برابر خوردگي است.
در اين مقاله به بررسي سيستم هاي رنگي كه درسكوهاي دريايي بكار مي روند پرداخته ميشود. از آنجاييكه سيستم هاي رنگي كه بدين منظور بكار مي روند بايستي مورد آزمايش قرار گيرند. لذا بر اساس روشهاي استاندارد آزمايشي جهت تعيين خواص مكانيكي و مقاومت خوردگي چند رنگ توليدي از كارخانجات رنگ سازي داخلي انجام مي شود. اين ازمايشات شامل خاصيت تعيين پذيري و چسبندگي، مقاومت سايشي، مقاومت خوردگي (از طريق دستگاه سالت اسپري) ، مقاومت در برابر حلالها، پوشش دهي و يا عدم پوشش دهي رنگ در هنگام بكارگيري آن، مناسب و يا نامناسب بودن هاردنر رنگ و مقاومت رنگ در برابر خزش زير لايه اي مي باشد.