خوردگي قطعات فلزات در بدن انسان  Fulltext 

[ خطيب الاسلام صدرنژاد ] - استاد دانشگاه صنعتي شريف - دانشكده مهندسي متالورژي
[ علي رسولي ] - عضو هيئت علمي دانشگاه تبريز - دانشكده فني - گروه سراميك

خلاصه مقاله:

بدن انسان محيطي با خوردگي متوسط (PH=7/35-7/45) و مقادير نمك (100-106mmole/L كلريد)، تركيبات آلي (اتانول ، اسيد اسكوربيك و ...) مواد معدني (سرب، مس، سولفاتها، آهن و ...) و اكسيژن درحد اشباع (اكسيژن شرياني 0/96-1/00L و فشار 10/0-13/3KPa) است. درموضع جراحي بدليل تغييرات (5/5-9)PH مكانيزم دفاعي در برابر عوامل خارجي و لخته شدن، باعث تشديد خوردگي هنگام ترميم زخمها ميشود و در نتيجه ازكار افتادگي ايمپلنت ها (از قبيل شل شدگي، خم شدگي و شكستگي) ، عفونت، دردهاي شديد و بيماريهاي خطرناك (مانند سرطان و ناراحتي قلبي) براي بيمار ايجاد مي كند. طبق تخمينهاي كيفي براي جلوگيري از تحريك هاي بافتي سرعت خوردگي بايستي كمتر از 0/01mpy باشد. بعلت استفاده از آلياژهاي فعال – غير فعال (فولاد زنگ نزن 316L ، آلياژ Ti-6Al-4V ، تيتانيون خالص تجاري و آلياژ Co-Cr-Mo) كنترل كننده سرعت خوردگي پلاريزاسيون اكتيواسيون بوده و بهروش پلاريزاسيون خطي در محلولهاي فيزيولوژيكي يا دربدن حيوانات اندازه گيري مي شود. در اين مقاله به بررسي ترموديناميك و سينتيك خوردگي الياژهاي مورد استفاده، نقش خون، علت ازكار افتادگي اينمپلنت ها، عوارض بيولوژيكي و روشهاي ارزيابي خوردگي پرداخته مي شود.