خوردگي تنشي از نوع كلرايد تيغه هاي خشك كن P.V.C پتروشيمي آبادان  Fulltext 

[ منصور فرزام ] - دانشكده مهندسي نفت اهواز
[ عليرحيم عبدالوند ] - دانشكده مهندسي شيمي و پتروشيمي شهيد تندگويان آبادان
[ فريدون خسروي ] - دانشكده مهندسي شيمي و پتروشيمي شهيد تندگويان آبادان

خلاصه مقاله:

يكي از راههاي توليد پلي وينيل كلرايد (P.V.C) روش تعليق است كه در آن آب به مونومر كلرايد وينيل (M.V.C) افزوده شده و در نتيجه توليد HCl خورنده مي نمايد. در مرحله خشك نمودن خمير توليد شده P.V.C كه در خشك كننده هاي مخصوصي، ساخته شده از فولاد زنگ نزن آستنيتي 304، انجام مي پذيرد، تيغه هاي تعبيه شده در داخل خشك كن ساخته شده از همين جنس با گذشت زما شكسته شده و منجر به وارد آمدن خسارات مستقيم و نيز غير مستقيم مي گردند.
بررسيهاي بعمل آمده نشان داد كه شكستهاي عمدتا در نقاط اتصال پره ها به بدنه يعني در نقاط جوشكاري شده و در ناحيه حرارتي (H.A.Z) بوقوع مي پيوندند. در اين پروژه پس از بررسي عوامل محيطي همچون PH، غلظت HCl به بررسي ديگر عوامل مكانيكي و متالورژيكي پرداخته شد. وجود تنشهاي نهفته، تنشهاي حاصل از گرما 185-71 درجه سانتي گراد و بارهاي وزني عامل تمركز تنش در نقاط اتصال و در ناحيه جوش مي گردند. تركهاي مشاهده شده در زير ميكروسكوپ عمدتا از نوع ميان دانه اي بوده، وجود فاز شبه مارتنزيت (القاء شده) M.I.T در نزديكي اين تركها نشان از موجوديت يك نوع گذرگاه فعال داده، همچنين وجود فاز فريت، M.I.T و g شكل پيچيده اي از پيلهاي گالوانيك را بصورت ميكروسكوپي بوجود مي آورند. پس از انجام عمليات جوشكاري با الكترود فولاد زنگ نزن E308 و نگهداري آن در 20% HCl به مدت سه ماه هيچگونه تركي در ناحيه H.A.Z. حاصل نگرديد. در نتيجه مي توان پيشنهاد نمود كه اين نوع كلرايد S.C.C از مكانيزم اضمحلال لغزشي براي پيشروي ترك استفاده نموده است. نهايتا در اين مقاله تغيير آلياژ تيغه ها به فولاد زنگ نزن سوپر دوبلكس و يا كنترل شيميايي محيط (افزودن NaHCO3) و ياديگر موارد پيشنهاد مورد بحث قرار گرفته اند.