بررسي خوردگي گالوانيك مقاطع جوشكاري شده سازه هاي فولادي  Fulltext 

[ كورش كريم پور ] - فارغ التحصيل كارشناسي ارشد دانشگاه تربيت مدرس - سازمان آب و برق خوزستان
[ فرشيد مالك ] - استاديار بخش مهندسي مواد - دانشكده فني و مهندسي - دانشگاه تربيت مدرس
[ تقي شهرابي ] - استاديار بخش مهندسي مواد - دانشكده فني و مهندسي - دانشگاه تربيت مدرس

خلاصه مقاله:

در اين تحقيق اطلاعات عملي خوردگي جوشكاري فولادهاي ساختماني (St37.2) با توجه به نوع الكترود در آب حاوي 3/5% كلريد سديم (مشابه آب دريا) ارائه گرديده است.
نوع الكترودهاي مصرفي با پوشش رتيلي (E6013) و قليايي (E7018-1,E7018) مي باشد و روش جوشكاري SMAW بوده است.
آزمايشات شامل پتانسيل سنجي به منظور بررسي رفتار آندي، كاتدي مناطق مختلف جوش و مقايسه اين مناطق در سه نوع الكترود با يكديگر و آزمايش بررسي خوردگي گالوانيك به روش (ZRA) با استفاده از يك آمپر متر با مقاومت داخلي صفر به منظور تعيين دانسيته جريان گالوانيك مي باشد.
بازرسي چشمي جوش نشان داد كه سطج جوش مي تواند داراي خوردگي بيش از مناطق نزديك به فلز جوش باشد. و اگرچه مناطق جوش تماما در شرايط يكسان از لحاظ محيطي قرار داشتند اما ظاهر جوش داراي خوردگي هاي متفاوت بود. بنابراين به نظر مي رسد كه عيوب جوش از لحاظ بريدگي كنار جوش، عدم نفوذ در ريشه، دويدگي مذاب، جنس سرباره هاي سطحي و ديگر عيوب سطحي قادرند در افزايش خوردگي موثر باشند. قابل ذك راست كه نتايج بدست آمده از آزمايشات پتانسيل سنجي و دانسيته جريان گالوانيك نشان داده است كه فلز جوش (WM) در حالت پس از جوشكاري در الكترود E7018-1 به ترتيب از (WM) در الكترودهاي E601.3 , E7018 فعال تر و داراي خوردگي بيشتري است و در اين مورد كيفيت سطح و الكترون فلز بسيار مهم است. همچنين درمناطق مختلف جوش الكترودها منطقه WM ، دركوپل گالوانيك با فلز پايه و منطقه تحت تاثير حرارت داراي فعاليت خوردگي بيشتري بوده است.
به هر جهت نتايج نشان ميدهد كه خوردگي بر فولادهاي ساختماني معطوف به محل هاي جوشكاري شده مي باشد كه قادر است باعث كاهش استحكام مكانيكي گردد و لذا مي بايستي سعي نمود كه با انتخاب فلز جوشكاري مناسب ضمن دستيابي به استحكام مكانيكي مطلوب مقاومت به خوردگي نيز بهبود يابد.