[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

بررسي كاربرد سيلاب كالشور در احياء و اصلاح مناطق شور و قليا تجربه اي نو با مسيري دشوار  Fulltext 

[ اسماعيل فيله كش ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مرتعداري - دانشگاه تربيت مدرس (نور)

خلاصه مقاله:

عمليات احياء و اصلاح مناطق كويري و بياباني كه از اهداف طرح كوير زدايي بشمار مي رفت در منطقه برآباد (45 كيلومتري جنوب غربي سبزوار) در اراضي شور و قليا از سال 1371 آغاز شد.
عدم تامين آب براي آبياري بوته ها، در زمان مناسب، سبب عدم استقرار بوته هاي كشت شده گرديد.
عبور از رودخانه فصلي كالشور از محدوده اجراي طرح و وجود سيلابهاي با دبي بالا (250-50 متر مكعب در ثانيه) و نيز كيفيت متغير آن (46 ds/m تا EC=4 ) از مواردي بود كه انگيزه استفاده از سيلاب را در عرصه تقويت نمود، بنابراين بهترين زمان هاي بهره برداري سيلاب كه بتواند مورد استفاده طرح قرار گيرد بررسي شد. سيلاب با احداث يك بند انحرافي از روي كالشور وارد عرصه كار اجرائي شده و در روي شيارهاي حفر شده با گاوآهن به فاصله هر رديف 10-7 متر از يكديگر كه در آنها بوته كاري Atriplex canscens انجام گرفته هدايت وپس از مشروب نمودن ، آب اضافي از عرصه خارج و دوباره وارد مسير اصلي كالشور مي گردد.
در اين بررسي ضمن بيان خصوصيات اقليمي، توپوگرافي ونيز شرايط خاك منطقه به لزوم و دشواريهاي كار در چنين مناطقي اشاره شده و با توجه به اثراتي كه سيلاب در عرصه از خود باقي مي گذارد به تنگناهاي موجود براي بهره برداري از آن مي پردازد . براي ارائه يك مدل كاري براي نقاط مشابه با توجه به اينكه عمليات اجرايي در اين عرصه به بيش از 2000 هكتار بالغ گرديده و تغييراتي كه در اكوسيستم منطقه بوجود آمده، مثلا (توليد از 10-0 به 600-400 كيلوگرم رسانده)، در نگاه اول موفقيت اين طرح را نشان دهد، لازم است كه پژوهشهاي دراز مدتي در زمينه اثرات آب و خاك و گياه در چنين عرصه هايي انجام گرفته تا بتوان از نتايج آن با اطمينان بيشتري براي احياء و اصلاح اراضي شور و قليا در سطح كشور استفاده نمود.