[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

آموزش زنان و بحران آب  Fulltext 

[ آزاده محمديان ] - دانشجوي سال سوم آبياري دانشكده كشاورزي، دانشگاه فردوسي مشهد

خلاصه مقاله:

زنان در بسياري از كشورهاي جهان به خصوص كشورهاي فقير 80% و يا حتي 95% از مواد غذايي را توليد مي كنند. به وجود آوردن توليدات كشاورزي در ابتدا نيازمند به وجود آب است. بنابراين آنها به طور ميانگين 8 ساعت در روز را صرف يافن منابع آب، جمع آوري آب و در مواردي ذخيره كردن و تصفيه آن مي كنند.
حتي در بعضي نقاط شهري نيز ديده مي شود كه زنان براي به دست آوردن نيازهاي اولي خود مثل لباس، دارو و … به درست كردن خواركيهاي مختصر مثل بستني، نوشيدني و ساير محصولات خوراكي در بعد كوچك مي پردازند كه البته براي اين كار به آب نياز دارند.
اين قشر از زنان يك جامعه معمولا تنها نان آور خانواده بوده و سرپرستي خانواده را به عهده دارند و مردان خود را به دلايل مختلفي از قبيل جنگ و يا اتفاقات ناگهاني از دست داده اند. حتي ممكن است مردان خانه به علت يافتن كاري مناسب تر مجبور به ترك خانواده خود شده اند. البته در دنيا جمعيت اين قشر روز به روز درحال افزايش است.
بنابراين مي بينيم كه براي اين قشر از جوامع مختلف آب ماده اي حياتي براي معاش است. كساني كه در قبال تامين معاش خانواده خود مسئول بوده و راهي جز كشاورزي ويا دستفروشي ندارند. علاوه بر اين زنان درخانواده مسئوليت پخت و پز ، شستشو و مراقبت از كودكان و در نهايت تغذيه و بهداشت و سلامت خانواده را دارند. اين مطلب نشان مي دهد كه در خانواده نيز زنان جزء بيشترين افرادي هستند كه با آب در ارتباط مي باشند.
دانست اين اصول و حقايق بايد باعث نگرشي دوباره دروضعيت كنوني جامه و موقعيت زنان، چه در خانه و چه در مزرعه باشد.
در اين جهان پيشرفته كه هر روز بيش از پيش در حال ترقي است نبايد زناني را كه از آنها نام برديم مسئول تهي سازي و تخليه منابع عظيم آب دانست. ما هرگز نمي توانيم اين افرادرا كه در مشكل ترين شرايط زندگي و فقر شديد به سر مي برند مسئول بدانيم. بلكه مسئول واقعي مائيم، مائي كه از محصولات توليد شده آنها استفاده كرده و به راحتي در خانه خود غذاهاي خوشمره را صرف مي نمائيم. ما كه نيمي از رودخانه هاي جهان را با صنعت پيشرفته خود آلوده كرده و امكان حيات را از اين اكوسيستم باز گرفته ايم. بنابراين بايد به اين نكته توجه شود، قوانين كه ما براي نگهداري و حفظ منابع آب وضع مي كنيم چه كساني بايد رعايت كنند و اين افراد چه شرايط و وضعيتي دارند!
ما نمي توانيم در تمامي مزارع و باغات خود سيستم هاي جديد آبياري را احداث كنيم در حاليكه زنان اين قشر از مصرف كنندگان نتوانند از اين سيستمها درست استفاده كرده و يا پيشنهادي جهت بهبود در ساخت آنها بدهند. اغلب كساني كه سيستم هاي آبياري را طراحي مي كنند و يا طرز استفاده صحيح آن را مي دانند مردان هستند در صورتيكه علاوه بر مردان، زنان نيز بايد از اين دستگاه ها استفاده كنند. برنامه ريزان و طراحان بايد به اين قشر از جامعه روستايي و كشاورز به عنوان يك گروه ويژه بنگرند كه دربسياري موارد جزء مصرف كنندگان اين سيستم ها هستند. بنابراين به پيشنهادات آنها در مورد محل نصب، شيوه طراحي و مديريت سيستم هاي آبياري توجه كنند.
اگر ما بخواهيم قشر وسيعي از مصرف كنندگان واقعي آب نسبت به حفظ منابع آن احساس مسئوليت نمايند بايد به آنها اجازه دهيم كه در مورد مسائل مربوطه نظر خود را اعلام نمايند و اين كار تنها با دسترسي زنان به تواناييهايشان امكان پذير نيست. بلكه آنها وقتي مي توانند واقعا در حفظ منابع بكوشند كه زندگي روزمره خودشان به خطر نيفتد. در جهان هيچ كس براي حفظ طولاني مدت منابع طبيعي حاضر نيست امنيت زندگي روزمره اش را به خطر بياندازد. وقتي كه دست اندركاران سياست گزاري اين بخش حضور و وجود زنان را در كشاورزي باور كنند آن وقت است كه مي توانند از دانش و توانائيهاي اين قشر عظيم بهره ببرند.
و هنگاميكه زنان يك جامعه مورد توجه قرار گيرند و اعتماد به نفس خود را به دست آورند مي توان در تمام زمينه ها از جمله در زمينه مديريت وحفاظت منابع آب به موفقيت هاي چشمگيري دست يافت.