مكانيابي اماكن اسكان موقت جمعيت هاي آسيب ديده از زلزله با بهره گيري از سامانه هاي اطلاعات مكاني (مطالعه موردي منطقه 2 شهرداري تهران)  Fulltext 

[ مهدي اشراقي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي واحد شهرري
[ فاضل ايرانمنش ] - عضو هيئت علمي پژوهشكده تحقيقات حفاظت خاك و آبخيزداري

خلاصه مقاله:

يكي از مهمترين مسائلي كه پس از وقوع زلزله مورد توجه سازمان هاي مسوول در زمينه مديريت بحران قرار مي گيرد، انتخاب محلي مناسب و ايمن جهت استقرار موقت جمعيت هاي آسيب ديده از سوانح است. سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) با توجه به ويژگي منحصر به فرد آن در مكان يابي مي تواند به يك عنوان ابزار كار آمد در مكانيابي منطاقي جهت استقرار آسيب ديدگان در خدمت تصميم گيرندگان قرار گيرد. در اين مقاله منطقه 2 شهرداري تهران به عنوان الگوي تهيه پايگاه داده مكاني به منظور مكان يابي محل هاي استقرار موقت جمعيت هاي آسيب ديده ناشي از زلزله انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفته است. بر اين اساس، ابتدا مدل مفهومي طراحي و لكيه لايه هاي داده هاي مورد ناز براي ايجاد پايگاه داده هاي مكاني اعم از لايه هاي تاسيسات، خدمات شهري و شريان هاي حياتي و همچنين خصوصيات و ويژؤگي هاي طبيعي منطقه گردآوري و با قالبي يكسان از نظر سيستم مختصات رقومي گرديند. سپس با استفاده از امكانات سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي تلفيقي و تحليل اطلاعات انجام شد. پس از آن معيارها و شاخص هاي استاندارد شده براي تعيين مكان هاي استقرار اضطراري جمعيت هاي آسيب ديده ناشي از زلزله به صورت وزني در پايگاه داده هاي مكاني وارد و بر اساس آن جستجو و استخراج نتايج انجام پذيرفت. نتايج نشان داد با توجه به معيارها و استانداردهاي مكان يابي مناطق مناسب جهت اسكان موقت آسيب ديدگان، از جمله حرائم شريان هاي حياتي از جمله خطوط انتقال نيرو، خطوط گاز و ساير شريان ها و همچنين شرايط طبيعي منطقه، بهترين مكان ها براي اجراي عمليات اسكان موقت فضاهاي باز برخي پارك هاي اين منطقه شهري است.

برنامه ريزي ، زلزله ، سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي ، اسكان موقت ، منطقه 2 ، GIS