[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مديريت خطر جامع مردم-محور بلايا در مناطق روستايي كشور: تعامل نظام شبكه بهداشتي-درماني با جامعه و ساير سازمانها  Fulltext 

[ علي اردلان ] - استاديار، مدير گروه سلامت در بلايا و حوادث غيرمترقبه، انستيتو تحقيقا ت بهداشتي، دانشگاه علوم پزشكي تهران
[ كورش هلاكويي ناييني ] -
[ عباسعلي كشتكار ] -
[ عليمحمد زنگانه ] -

خلاصه مقاله:

جمهوري اسلامي ايران ششمين كشور مستعد بلايا در جهان است. از ميان جمعيت كشور، حدود يك سوم آن يعني 34 ميليون نفر، در حدود 60 هزار روستا زندگي ميكنند و اين در حاليست كه سطح اجتماعي-اقتصادي روستاها، ضعف سازه ها و زير ساختهاي اجتماعي-اقتصادي، اين مناطق را در برابر بلايا بسيار آسيب پذير كرده است. طرح جامع امداد و نجات كشور مصوب 1382/1/17 هيئت محترم وزيران، ساختار مديريت سوانح و حوادث غيرمترقبه كشور را تا سطح شهرستان پيش بيني نموده است. بر اساس اين طرح ستادهاي حوادث و سوانح غيرمترقبه در سطوح كشوري، استاني و شهرستاني ايجاد شده و فعاليت ميكنند. هرچند فعاليت مربوط به مناطق روستايي توسط ستادهاي حوادث شهرستان پيگيري و هدايت ميشوند، ليكن مجموعه تجربيات ارزشمند كشور و همچنين تجربيات جهاني مويد نياز به الگويي ساختارمند در سطح روستايي و محلي است. شواهد متعددي از كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه در خصوص تمركز زدايي مديريت و لزوم مشاركت جامعه براي تضمين موفقيت برنامه هاي مديريت خطر بلايا وجود دارد كه در اصطلاح مديريت خطر مردم-محور خوانده ميشود. بر اساس تجربه استان گلستان، مدل ستاد حوادث روستا در راستاي تكميل و توسعه طرح جامع امداد و نجات كشور بر اساس اصول بهره مندي از پتاسيل هاي محلي، مردم-محوري و ادغام در برنامه هاي كشوري و استاني پيشنهاد گرديد. اين مقاله به بحث پيرامون اين ستاد و تعامل نظام شبكه بهداشتي-درماني با جامعه و اجزاء و ساختار وزارت كشور، بسيج و هلال احمر در مديريت خطر بلايا در روستاها مي پردازد.

مديريت خطر، مديريت خطر مردم-محور، روستا، ايران