مروري بر فرايند اسكان (اضطراري تا دائم) پس از زلزله لرستان  Fulltext 

[ نگين بينش ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت در سوانح طبيعي، دانشكده محيط زيست، دانشگاه تهران

خلاصه مقاله:

زمين لرزه فروردين ماه 1385 كه شهرها و روستاهاي استان لرستان، به ويژه روستاهاي واقع در دشت سيلاخور را لرزاند، عليرغم تخريب شديد و گسترده ساختمانها، نسبت به سوانح مشابه پيشين تلفات بسيار كمي برجاي گذاشت كه دليل آن هوشياري مردم در اثر پيش لرزه هاي روز گذشته، و هشدارهاي به موقع از طرف سازمانهايي مانند هلال احمر و نيروي انتظامي بود.
به دليل وقوع اين زلزله در شرايط مساعد جوّي و از آنجا كه اكثر مردم استان لرستان، خود نيروي كار ساختماني هستند، و نيز به منظور سرعت بخشيدن به فرايند بازسازي و صرفه جويي در هزينه ها، در فرايند تأمين سرپناه براي زلزله زدگان، تصميم به حذف مرحله اسكان موقت گرفته شد؛ بدين معني كه آسيب ديدگان مستقيما از سرپناه اضطراري به سرپناه دائم خود نقل مكان كنند. اكنون پس از گذشت يكسال و هشت ماه از رخداد اين زمين لرزه، مطالعه اثرات حذف اسكان موقت بر روند بازسازي و ميزان مشاركت آسيب ديدگان در ساخت سرپناه خود ضروري به نظر مي رسد.
اين مقاله در نظر دارد ضمن مروري بر مراحل تأمين سرپناه پس از زلزله، آثار حذف مرحله اسكان موقت را بر ميزان موفقيت برنامه بازسازي و تحقق اهداف مورد انتظار، بررسي كرده و درسهاي آموخته شده را استخراج نمايد.

زمين لرزه- سرپناه- اسكان اضطراري- اسكان موقت- بازسازي و اسكان دائم