منطق فازي و كاربرد آن در مدلسازي خطر زمين لغزش  Fulltext 

[ حميدرضا پورقاسمي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبخيزداري، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس نور
[ حميدرضا مرادي ] - استاديار دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس، گروه مهندسي آبخيزداري
[ مجيد محمدي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد آبخيزداري، دانشكده منابع طبيعي و علوم دريايي دانشگاه تربيت مدرس نور

خلاصه مقاله:

هدف از اين تحقيق بررسي خطر زمين لغزش در حوزه آبخيز هراز از طريق تهيه لايه هاي اطلاعاتي و عوامل موثر بر خطر وقوع زمين لغزش، با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي و تئوري مجموعه فازي است. نقشه پراكنش زمين لغزش هاي اتفاق افتاده در منطقه با استفاده از عكس هاي هوايي و مطالعات صحرايي تهيه گرديد. لايه هاي اطلاعاتي شيب، جهت شيب، طبقات ارتفاعي، ليتولوژي، كاربري اراضي، فاصله از شبكه آبراهه، فاصله از جاده، فاصله از آبراهه و بارش به عنوان عوامل موثر بر خطر وقوع زمين لغزش منطقه شناسايي و به منظور تحليل خطر مورد استفاده قرار گرفت. فازي سازي هر يك از عوامل موثر با استفاده از نرم افزار IDRISI و پس از تعيين نوع و شكل تابع عضويت صورت پذيرفت. در اين تحقيق از تابع عضويت J-شكل و اپراتور فازي گاما به منظور تهيه نقشه حساسيت به خطر زمين لغزش استفاده گرديد. نقشه هاي مختلفي از مقادير اپراتور فازي گاما (3/0، 5/0، 7/0، 8/0 و 9/0) براي منطقه مورد مطالعه تهيه شد. نتايج ارزيابي مدل ها نشان داد كه اپراتور 9/0 در مدل فازي گاما، بهترين شكل نقشه حساسيت به خطر زمين لغزش را در حوزه آبخيز هراز ارائه داده است.

مدلسازي، زمين لغزش، تئوري فازي، تابع عضويت J-شكل، اپراتور فازي گاما، حوزه آبخيز هراز