[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مقاوم سازي ، مقاومت سنجي و توسعه شهري

[ محمدجعفر کريمي صالحي ] - کارشناس ارشد برنامه ريزي شهري

خلاصه مقاله:

دوام سکونت گاه هاي انساني و استحکام بخشي به زير ساخت ها، فضاهاي عمومي، مراکز و ساختمان هاي مهم آن ، در طول تاريخ تمدن بشر، اولويت انديشمندان، شهرسازان، معماران و متوليان سکونت گاه ها بوده است و همواره روش هاي بهينه براي آن تمهيد و اجرا نموده اند چرا که سکونت گاه هاي بشري حائز جايگاه و ارزش هاي ويژه اي در زندگي و حيات انسان ها مي باشد، آن ها محل زندگي، نشانه هم سازي با شرايط محيط طبيعي و زيست پيرامون، برآورد کننده نيازهاي مادي معنوي و بازتاب فرهنگ، تمدن، خاطرات و يادمان هاي انساني است.
با پديد آمدن شهرهاي بزرگ و نوين بعد از دوره صنعتي، و اهميت حفظ سرمايه هاي انساني، اجتماعي، و مادي در شهرها، و دسترسي بشر به مصالح مقاوم و رواج روش هاي مهندسي در ساخت و ساز، و پديداري روش هاي علمي مقاومت سنجي و لرزه سنجي و ارائه روش هاي بهينه و موثر در مقاوم سازي و انباشت تجارب علمي در مقاوم سازي ، عملا بخش مهمي از مفاهيم و مباني توسعه شهري به مقاوم سازي، استحکام بخشي و دوام و کارائي زير ساخت ها و عناصر سکونت گاه ها اختصاص يافت.
از زاويه ديد اشاره شده موارد ذيل مورد بررسي است:
الف – نياز سنجي به مقاوم سازي و استحکام بخشي و رابطه آن ها با توسعه پايداري و ساختاري
ب – نياز استراتژيک ، حياتي و اقتضائي به روش هاي مقاوم سازي.
ج – بهسازي کالبدي و بهينه سازي کارکرد سکونت گاه به وسيله استحکام بخشي و مقاوم سازي
در مقاومت پيش رو محورهاي فوق در مقابله با مهمترين حوادث ويرانگر محتمل براي نمونه سکونتگاهي همچون بافت قديم و بافت هاي فرسوده شهري شيراز مورد بررسي و نتايج ارائه مي گردد.
داده هاي نمونه موردي استفاده شده در اين پژوهش، حاصل فعاليت و مشاهده مشارکتي و تحقيق ميداني است، همچنين در بکارگيري روش اسنادي، از گزارش هاي اجرائي و بازخورد اجراي استحکام بخشي در نمونه موردي استفاده گرديده است.

استراتژيک ، استحکام بخشي ، توسعه پايدار ، ساختاري ، شهرسازان شيراز ، مقاومت سنجي