[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

مقاوم سازي لرزه اي سازه هاي قديمي و بهسازي بافتهاي فرسوده

[ حسين ميسمي ] -
[ علي غضنفري ] -
[ فاطمه بيات ] -
[ محمدهادي شجاعي ] -

خلاصه مقاله:

کشور ايران مهد يکي از قديمي ترين تمدنهاي جهان است و از نظر معماري و مهندسي ساختمان، چه در دوره قبل از اسلام، بويژه در عهد ساسانيان و چه بعد از اسلام داراي شاهکارهايي بوده است که بخشي از آن امروز هم باقي است و جزو گران بهاترين ميراثهاي فرهنگي کشورمان محسوب مي شود و حفظ اين آثار از گزند حوادث طبيعي بويژه زلزله از اهميت بسيار برخوردار است.
بر خلاف ساختمان هاي روستائي يا شهري آجري و خشتي که در زلزله هاي مخرب تاب مقاومت ندارند، بناهاي باستاني ممکن است بتوانند زلزله هاي نسبتا قوي را هم تا حدودي تحمل کرده ، با تحمل خساراتي پايداري کلي خود را حفظ کنند. اما بعيد است که اين بناها بتوانند در زلزله هاي بسيار مخرب هم پايدار يمانند در هر حال مقاومت بناهاي باستاني در مقابل زلزله به راحتي قابل تخمين نيست نمي توان درجه اطمينان مشخصي را در اين مورد بدست آورد.
با توجه به اهميت فرهنگي فوق العاده بناهاي باستاني و عدم اطمينان قطعي به رفتار شدن در هنگام زلزله لازم است آنها را تقويت بکنيم.
زمين لرزه ويرانگر بم موجب بروز تلفات انساني، ويراني و خسارات عظيم به ميراث فرهنگي گرديد، شايد اين حادثه مانند يک شوک عظيم بيش از پيش کارشناسان و دست اندرکاران را به فکر راهکارهايي جهت کاهش خسارات احتمالي در هنگام زلزله علي الخصوص در بناهاي تاريخي فر برد و از آن تاريخ تاکنون در نقاط و سازمان هاي مختلف کارهايي صورت گرفته است. در اين مقاله هدف اصلي ارائه راهکاري جهت کاهش آسيبهاي وارد ه به بناهاي تاريخي است. در يک جمله مي توان اينطور بيان نمود که با بازرسي قبلي و بهسازي بناهاي تاريخي مي توان تا حد قابل ملاحظه اي از آسيبهاي وارده کاست.

بناهاي تاريخي ، بهسازي لرزه اي ، مقاوم سازي