اصلاح شيوه هاي كاري با استفاده از روش شاخص استرين (SI) دريكي از صنايع مونتاژ  Fulltext 

[ ماندانا آقابيگي ] - كارشناس ارشد بهداشت حرفه اي، مديريت HSEQ شركت ملي صنايع پتروشيمي، عضو انجمن ارگونومي و مهندسي عوامل انساني ايران

خلاصه مقاله:

شاخص استرين ابزاري براي بررسي مشاغل از نظر ريسك فزاينده اختلالات بخش انتهايي اندامهاي فوقاني(DUE ) است . اين روش در طراحي و آناليز مشاغل و اصلاح ريسك فاكتورهاي مورد نظر كاربرد دارد . اين تحقيق به صورت مقطعي در يكي از صنايع مونتاژ تهران با هدف شناسايي ريسك فاكتورهاي ايجاد كنندة اختلالات DUE و كنترل آنها در مشاغل مختلف بخش توليد انجام گرفت . يافته هاي پژوهش نشان داد، متغيرهاي وظيفه اي مهم ( ريسك فاكتورها ) كه تغييرآنها باعث تغيير نمره SI و خطرناك يا ايمن شدن شغل مي شود عبارتند از : تلاش در دقيقه، مدت اعمال نيرو و شدت اعمال نيرو و در برخي مشاغل وضعيت دست - مچ . دراين راستا جهت كاهش اين ريسك فاكتورها و كنترل ارگونوميكي آسيب هاي تجمعي تابعه راهكارهاي متناسب با هر شغل پيشنهاد گرديد : 1 - كاهش حركات با تكرار زياد و كليشه اي ( تلاش در دقيقه و مدت اعمال نيرو ) ، 2 - كاهش مقادير غير متعارف نيرو ( شدت اعمال نيرو ) ، 3 - كاهش حركت بيش از حد مفصل
( وضعيت دست - مچ ). بدين ترتيب مشخص شد كه اجراي هريك از اين روش ها باعث كاهش نمره SI مي گردد و از آنجايي كه اين شاخص با ريسك ايجاد اختلالات DUE هبستگي دارد باعث كاهش اين اختلالات نيز مي گردد .

شاخص استرين، شيوه هاي كاري، مونتاژ