[ گزارش اشكال در مقاله | بازگشت | جستجو | ليست كنفرانس‌ها ]

كنوانسيون استكهلم و آلاينده هاي آلي پايدار  Fulltext 

[ اكبر احمدي آسور ] - عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي سبزوار
[ شهربانو موسي زاده ] - دانشجوي كارشناسي ارشد - دانشگاه آزاد اسلامي سبزوار

خلاصه مقاله:

كنوانسيون استكهلم يك توافق بين المللي قانوني در خصوص آلاينده هاي آلي پايدار (POPs) مي باشد وانگيزه پيدايش آن از اجلاس زمين در سال 1992 آغاز گرديد.در 1995 شوراي حكام برنامه محيط زيست سازمان ملل(UNEP ) براي عملكرد جهاني راجع به POPs كه به عنوان مواد شيميايي پايدار در محيط زيست ، تجمع پذيردر زنجيره غذا يي و داراي اثرات مضر بر سلامتي انسان ومحيط زيست تعريف مي شوند ، فراخواني را اعلام نمود.در پي اين فراخوان ، نشست بين الدولي راجع به ايمني مواد شيميايي(IFCs) وبرنامه بين المللي براي ايمني مواد شيميايي (IPCs ) يك برنامه ارزيابي را از 12 ماده خطرناك كه به عنوان دو جين كثيف( Dirty Dozen ) معروف شدند تدارك ديده شد. . اين ليست شامل 8 آفت كش ارگانو كلره : كلردان ، ددت ، ديلدرين ، اندرين ، هپتا كلر ، ميركس و توكسافن و 2 ماده شيميايي : هگزا كلرو بنزن(HCB ) و گروه بي فنيل پلي كلرينه (PCB) و دو گروه از محصولات صنعتي : ديوكسين و فوران مي باشد.
بحث وگفتگو براي كنوانسيون استكهلم در خصوص POPs در بيست و سوم مي 2001 در استكهلم سوئد به پايان رسيد. در 17 مي 2004 با شركت 151 كشورمفاد آن امضاء ومورد تاييد و تصويب قرار گرفت. جمهوري اسلامي ايران در سال 2001 اين كنوانسيون را امضاء نمود ودر فوريه سال 2006 به آن ملحق گرديد. امضاء كنندگان بر ممنوعيت استفاده از 9 ماده شيميايي از گروه Dirty Dozen ، محدود يت استفاده از ددت براي كنترل مالاريا وكاهش توليد ناخواسته ديوكسين وفوران توافق كردند .آلايبده هاي پايدار طبقه اي از مواد شيميايي هستند كه داراي 4 خصوصيت ذاتي سمي ، تجمع پذيري ، پايداري و توانايي انتقال به مسافت هاي دور مي باشند.مهمترين تعهدات كشورها ي اين كنوانسيون عبارتند از : 1- اتخاذ سيايت وانجام اقدامات براي حذف توليد ومصرف POPs -2 جلوگير از واردات وصادرات آنها 3- كاهش ويا حذف توليد ناخواسته اين مواد 4- جايگزين نمودن مواد POPs با مواد دوست دار محيط زيست

مواد آلي پايدار ، كنوانسيون استكهلم ، گروه دوجين كثيف ، تعهدات