استفاده از سنجنده هاي مختلف ماهواره اي در تعيين كلروفيل منابع آبي وبررسي اين روشها در اندازه گيري كلروفيل آبهاي جنوب استان  Fulltext 

[ پريوش موبد ] - كارشناس ارشد سازمان آب وبرق خوزستان
[ كاظم رنگزن ] - عضو هيئت علمي ورئيس گروه سنجش از دورو GIS دانشگاه شهيد چمران اهواز
[ احمد سواري ] - عضو هيئت علمي دانشگاه علوم دريايي واقيانوسي خرمشهر
[ هدي خالدي ] - عضو هيئت علمي دانشگاه علوم دريايي واقيانوسي خرمشهر

خلاصه مقاله:

امروزه تعيين كيفيت ودرجه آلودگي منابع آبي نياز به دقت نظر به بسياري از شاخص هاي زيست محيطي دارد . ميزان كلروفيل در منابع آبي ، تخمين مناسبي از توليد اوليه در منابع آبي ووضيت چرخه غذايي وپراكنش فيتوپلانكتونها در منابع آبي رانشان مي دهد .
سنجنده هايي كه قادرند كلروفيل را سنجش نمايند شامل حسگر (CZCS) ، حسگر MODIS ، ماهواره نيمبوس ، حسگر Seawifs ، ماهواره Sea sat كه توسط دانشمندان مختلف به كار گرفته شده اند . در آبهاي خورموسي وشمال شرق خليج فارس ازداده هاي landsat TM و MODIS استفاده گرديد .
در ناحيه خورموسي ( سال آبي ) 77-78 با توجه به حساسيت هاي باندهاي TM نسبت به پديده هاي مختلف ، از باندهاي 1B,2G و 3R انجام گرفت وازفرمول RIR-R /RIR+R نقشه NDVI تهيه گرديدو همچنين نسبت باند (1) TM به باند (TM (2 بدست آمد كه در بخشهاي وسيعي از خورموسي كلروفيل در حدود mg/m³ 0/5 اندازه گيري شد در آبهاي شمال خليج فارس ( سال آبي ) 82-83 با اعمال الگوريتم نرم افزار ENVI 3.6 از باندهاي 10 ، 9 و 11 بر باند 12و تركيب اين باندها مقدار كلروفيل بدست آمد . نتايج حاصل از بررسي تغييرات كلروفيل نشان داد كه كلروفيل a سطحي ( 0,2-1 mg/m³ )و كلروفيل a عمقي(1,6-0,4 mg/m³) تغيير رانشان مي دهد .

كلروفيل , سنجش ازدور , خورموسي , تنگه هرمز وجزيره قشم