دلايل عدم گرايش مديران مالي به مديريت ارزش افزايي (VBM)  Fulltext 

[ علي عطافر ] - عضو هيئت علمي گروه مديريت دانشگاه اصفهان
[ مژگان ثابت مهرجردي ] -
[ مهدي شريعت منش ] -

خلاصه مقاله:

توجه به مسائل مالي و اتخاذ تصميمات مناسب در سازمان ها، اهميت ويژه اي دارد . حيات، رشد و توسعه سازمان به تصميم گيري در رابطه با مسائل مالي و در نهايت به توان تخصصي مديران مالي وابسته است . امروزه سازمان هايي موفق خواهند بود كه در زمينه امور مالي علاوه بر انجام فعاليت هاي حسابداري، به اجراي برنامه هاي فراگير و بلند مدت نيز اهتمام ورزند . مديريت ارزش افزايي ) (VBM ، روش مناسبي براي اجراي برنامه هاي بلند مدت و ارزش آفريني براي سازمان مي باشد .
اين مقاله بر اساس يافته هاي تحقيقي است كه اطلاعات آن از بين نود و پنج مدير مالي شركت هاي توليدي شهر اصفهان به دست آمده است . در آن تحقيق پنج عامل، " نبودن انگيزه در مديران مالي، انحصار در سازمان، شرح وظايف مديران مالي، نبودن فرهنگ پاسخ گويي مديران در برابر سهام داران، و مستند سازي جهت پاسخ گويي به فشارهاي قانوني، " به عنوان فرضياتي در نظر گرفته شده، كه باعث عدم گرايش مديران مالي به مديريت ارزش افزايي و علاقه آنان به امور كنترلري و فعاليت هاي تكراري و روزمره مي گردد . در مقاله حاضر ابتدا مديريت مالي و شرح وظايف مديران مالي بررسي شده و وظايف اين مديران در قالب مديريت ارزش افزايي و امور كنترلري مورد بحث قرار گرفته است . سپس فرضيات تحقيق تجزيه و تحليل گرديده است . نتايج به دست آمده در اين مطالعه حاكي از آن است كه تمامي پنج عامل مورد آزمون، منجر به عدم گرايش مديران مالي به مديريت ارزش افزايي مي شود و عواملي چون سن، تحصيلات و سنوات خدمت اين مديران در اثبات فرضيات، تاثيري ايجاد نمي كنند