طراحي مدلي براي مديريت ريسك سرمايه گذاري در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از مفهوم ارزش در معرض ريسك  Fulltext 

[ محمداسماعيل فدائي نژاد ] - دانشيار دانشكده مديريت و حسابداري دانشگاه شهيد بهشتي
[ محمد اقبال نيا ] - كارشناس ارشد مديريت مالي دانشگاه شهيد بهشتي

خلاصه مقاله:

در تحقيق حاضر، به منظور مديريت ريسك سرمايه گذاري در بورس اوراق بهادار تهران، از روش ارزش در معرض ريسك پارامتريك استفاده نموده ايم . مدل مورد نظر تا اندازه زيادي بر اساس متدلوژي ارايه شده توسط ريسك متريك طراحي شده است . روش كار بدين صورت است كه بازده لگاريتمي شاخص بازده نقدي و قيمت بورس تهران از ابتداي سال 1378 تا پايان شهريور ماه 1384 به صورت روزانه محاسبه شده است . مشاهدات تاريخي بازده در فاصله سال هاي 1378 تا 1380 به عنوان مشاهدات تاريخي پايه مورد استفاده قرار گرفته و پيش بيني نوسانات بازده و ارزش در معرض ريسك براي دوره زماني ابتداي سال 1381 تا پايان شهريور 1384 به صورت روزانه انجام پذيرفته است . براي پيش بيني نوسانات بازده از دو روش ميلنگين موزون متحرك نمايي و ميانگين متحرك ساده استفاده شده است . مقدار ارزش در معرض ريسك براي سه سطح اطمينان %95 ، %97,5 و %99 محاسبه شده است . براي بررسي كفايت دقت مدل طراحي شده، آزمون نسبت شكست هاي كوپيك را بكار برده ايم . نتايج حاصل نشان مي دهد مدل طراحي شده با استفاده از هر دو روش ميانگين متحرك ساده و ميانگين متحرك نمايي در سطح اطمينان %95 قابل اتكا بوده و در سطوح اطمينان بالاتر %97,5) و %)99 مناسب نمي باشد . نهايتا پس از لحاظ كردن شاخص " جذر ميانگين مجذور خطا " به عنوان شاخص خطاي پيش بيني ها، روش ميانگين موزون متحرك نمايي به عنوان مدل نهايي پيش بيني و مديريت ريسك سرمايه گذاري در بورس تهران معرفي مي گردد . مدل اخير در سطح اطمينان %95 معتبر بوده و با انتخاب ضريب هموارسازي λ =0/9047 بهينه است . در عين حال توجه داريم كه روش ميانگين متحرك ساده، خصوصاً براي افق هاي ارزيابي طولاني، به نتايج با ثبات تر ( نه لزوما دقيق تر ) منجر مي شود كه مي تواند به عنوان يك مدل تكميلي در كنار روش ميانگين موزون متحرك نمايي مطرح باشد .

مديريت ريسك ، ارزش در معرض ريسك ، ريسك متريك