تعيين سطوح بحراني ريزش درشيروانيهاي سنگي با استفاده از روش گروههاي كليدي  Fulltext 

[ عنايت الله امامي ميبدي ] - دانشجوي كارشناسي ارشد مهندسي مكانيك سنگ، دانشگاه صنعتي امير كبير
[ عليرضا يار احمدي بافقي ] - استاد يار، دانشكده مهندسي معدن دانشگاه يزد
[ حسين سالاري راد ] - استاد يار، دانشكده مهندسي معدن،متالورژي و نفت دانشگاه صنعتي اميركبير

خلاصه مقاله:

امروزه هنوز روشهاي استاتيكي يا تعادل حدي بعلت سادگي و سرعت بالاي آنها در تحليل پايداري شيب هاي سنگي مورد استفاده قرار مي گيرند . يكي از بهترين و شناخته شده ترين آنها جهت تحليل توده سنگهاي درزه دار روش بلوكهاي كليدي واربورتون (1981) و گودمن - شي (1985) مي باشد . در سالهاي اخير روش گروههاي كليدي كه توسعه يافته روش بلوكهاي كليدي است توسط ياراحمدي – وردل (2003) ارائه شده است . در اين روش علاوه بر توجه به بلوكهاي كليدي، گروههايي از بلوكها كه قابليت لغزش را دارا باشند مورد تحليل قرار مي گيرند بطوريكه در مراحل متوالي اين گروهها توسعه يافته و بخش عظيمي از شيب سنگ را در بر مي گيرد . از جمله مشكلات اين روش چگونگي گروه بندي و تعيين گروه كليدي بهينه ( سطح بحراني ريزش ) است . روشي كه در اينجا براي يافتن گروههاي كليدي بهينه پيشنهاد شده است , مبتني بر قابليت حركت هندسي گروههاي تشكيل شده است , كه مي توان آنرا روش گروه كليدي جهت دار ناميد . زيرا گروه بندي در مسير سطح يا سطوح قابل لغزش گروه ها پيش مي رود مدل هندسي و مكانيكي روش در محيط نرم افزاري Mathematica تهيه و اجرا شده است . در نهايت جهت كنترل مدل تهيه شده
نتايج حاصل از اين روش پيشنهادي با نتايج روش گروه هاي كليدي و روش عددي المانهاي گسسته DEM انجام شده بوسيله UDEC مقايسه شده است

بلوك كليدي، گروه كليدي، گروه كليدي جهت دار