آموزش و محيط زيست در برنامه چهارم دولت، نمونه موردي (استراليا)  Fulltext 

[ سوسن اصغري ] - دكتري مديريت محيط زيست عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد كرج

خلاصه مقاله:

يكي از اركان اصلي توسعه پايدار ، آموزش است، آموزش مستمر و مداوم در كاهش جهل و افزايش آگاهي باعث ارتقاءفرهنگ مي شود. رشد اقتصادي و فرهنگي جامعه در گرو حفظ منابع اوليه خدادادي و محيط زيستي است . سلامتي روحي و جسمي مردم نيز وابسته به حفظ اين منابع است ، خيلي از كشورها با درك مسئله از طريق آموزش ، سعي در كاهش نا آگاهيها دارند و توانستند از طريق آموزش رفتارهاي زيست محيطي را اصلاح نمايند اينان مي توانند الگوي خوبي براي ايران نيز باشند، در اين مقاله با بيان نمونه موردي كشور استراليا سعي شده اثر آموزش و درگير كردن مردم در حفظ منابع ملي و متعاقب آن سرويس و خدمات دولت به مردم، هنجار شدن رفتارهاي اجتماعي و اصلاح رفتارها در ارتباط با احترام به منابع ملي نشان داده شود. با عدم آموزش و آگاهي مردم انتظار تخريب و ايجاد فجايع زيست محيطي را نيز بايد داشت هر روز بايد منتظر فجايع بدتر و اخبار غمگين تر بود زيرا كه جامعه با انسانهاي آموزش ديده به پايداري توسعه مي رسد، نه با جهل و ناآگاهي و اين آموزش بايد براي همگان ( مردم و دولتمردان) دائمي و پايدار باشد. بصورت مقطعي و كوتاه مدت ، براي رشد پايدار جوابگو نيست. در حاليكه در برنامه چهارم دولت آموزش هاي زيست محيطي نه تنها ديده نشد ، آموزشهاي دوران قبل نيز از طريق NGO ]+AF15ها و دولت و رسانه ها ... بسيار كمرنگ شد.

توسعه پايدار،آموزش، آگاهي رفتارهاي اجتماعي و زيست محيط