ارزيابي زيست محيطي راه هدايت توسعه پايدار  Fulltext 

[ رضا مكنون ] - عضو هيات علمي دانشگاه صنعتي امير كبير

خلاصه مقاله:

توسعه كشور ها بر اساس تدوين راهبردها، سياس تها و برنامه هاي بلند مدت و كوتاه مدت صورت مي گيرد. برنامه ريزي توسعه عمراني در ايران از سال 1327 آغاز گرديد و تا بحال 5 برنامه قبل از پيروزي انقلاب اسلامي و 4 برنامه پس از آن تدوين گرديده است.
جهت گيري توسعه اقتصادي در دهه هاي اخير به توسعه جامع شامل توسعه اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي اصلاح گرديده و توسعه جامع كه ضمن استفاده بهينه از منابع، رفاه نسل امروز را با حفظ حقوق نسل هاي آينده مورد توجه قرار م يدهد با عنوان "توسعه پايدار" ناميده ميشود.
ارزيابي زيست محيطي پروژه ها و ارزيابي زيست محيطي راهبردها و سياست ها بيش از سه دهه در سطح جهان و كمتر از يك دهه در ايران به عنوان ابزاري براي شناسائي پيامد هاي منفي توسعه بكار گرفته شده است و كمك مهمي براي تصمي مگيران به منظور اصلاح فعاليت هاي توسعه مي باشد.
ارزيابي زيست محيطي با اصلاحاتي به عنوان ابزار مهم براي توسعه پايدار مطرح گرديده است . شناسايي عوامل مهم و پيش برنده توسعه، انتخاب موثر شاخص هاي توسعه و نحوه تلفيق آنها، توجه به اثرات تجميعي توسعه، الگوي مناسب مشاركت ذينفعان، مديريت ريسك، تلفيق موثر ارز يابي در فرآيند تصميم گيري و حركت به سوي ارزيابي جامع از جمله عوامل موثر براي تحقق توسعه پايدار مي باشند.