نقش ICT در محيط زيست و توسعه پايدار روستاها

[ رضا مستوري ] - عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي – واحداراك دانشجوي دوره دكتري مهندسي محيط زيست – دانشگاه آزاد اسلامي – واحد علوم و تحقيقات

خلاصه مقاله:

حدود 35 % از جمعيت كشور ايران در روستا ها زندگي مي نماي د و اين امر نشان مي دهد كه حصول به توسعه پايدار در ايران و چه در ديگر كشورهاي در حال توسعه بدون توجه به روستاييان امكان پذير نمي باشد . تكنولوژي ICT پلي است كه مي تواند جوامع روستايي ما را با تكنولوژي روز دنيا پيوند بزند . پيش شرط توسعه اين تكنولوژي در روس تا ها در كنار فرهنگ و بستر سازي ، غني نمودن و بهبود بخشيدن وضع معيشتي روستاييان نيز مي باشد چرا كه در بسياري از جوامع روستائي ، زندگي روستاييان بر مبناي زنده ماندن آني و روزانه استوار مي باشد . بين فقر و محيط زيست در نواحي روستايي شهري رابطه مستقيم وجود د ارد. با بررسي نقش مثبت ICT در بالابردن شاخص هاي زيست محيطي توسعه پايدار مشخص كرديد كه اين تكنولوژي كه كاملا زيست محيطي و بدون تاثير منفي در محيط زيست مي باشد، در تمامي موارد باعث بالا رفتن و بهبود اين شاخص ها مي گردد . علاوه بر آن با ايجاد راههاي درآمدي جد يد براي روستاييان باعث مي گردد تا چرخه فقر و تخريب محيط زيست متوقف گشته و با توسعه پايدار در منطقه تحقق يابد . بايستي توجه داشت كه موفقيت در پروژه هاي توسعه پايدار روستايي در گرو بكارگيري تعدادي از ويژگيهاي مشترك خصوصا سازمانهاي غير دولتي NGO و زنان عنوان كساني كه كليد پروژه هاي توسعه پايدار روستايي را در آينده در دست خواهند داشت، مهم مي باشند.

توسعه پايدار ، سازمانهاي غير دولتي ، روستا ، ICT